Davacı vekili; 19/04/2012 tarihinde davalının davacı ...'i bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığını, Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/739 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda davalının kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiğini belirterek, 500,00 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili; davacının tazminat taleplerinin hukuka uygun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Dava kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince; davalının, olay tarihindeki kız arkadaşı ve davacının da eski kız arkadaşı olan dava dışı Havva nedeniyle bıçakla saldırarak davacıyı yaraladığı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 31.10.2018 tarihli raporda, davacının maruz kaldığı yaralanmaya bağlı sinir hasarı nedeniyle % 16 oranında maluliyet kaybına uğradığının belirlendiği ve tarafların müterafik kusur oranının ceza davasında uygulanan orandan daha fazla olduğu kanaati edinilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 136.844,91 TL maddi tazminatın ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19.04.2012 tarihinden itibarin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hükme karşı davalı vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; somut olayda; davalının davacıya yönelik eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği ceza dosyasında mevcut delillerle maddi vakıa olarak belirlendiğinden, hukuk hakimi de bu tespit ile bağlı olup davacı yararına hükmedilen her iki tazminat yönünden (manevi tazminat yönünden matematiksel olmamak üzere) uygun bir indirim yapılması gerekirken ilk derece mahkemesince bu husus gözetilmeksizin manevi tazminat yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırlmasına,
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; ıslah talebi de gözetilerek maddi tazminat talebinin kabulü ile 136.844,91TL maddi tazminatın ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın 19.04.2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına,
dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 9.060,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.