Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9126 K.2025/10175

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24.04.2011 tarihinde ... üzerine kayıtlı otobüsü sevk ve idare eden sürücü ...'ın kusuruyla meydana gelen ölümlü trafik kazasında otobüste yolcu ...'ın hayatını kaybettiğini, davacı idareye karşı yakınlarınca açılan tazminat davası sonucunda davacı idarenin 05.07.2017 tarihinde tazminat ödemek zorunda kaldığını belirterek ödenen 141.727,30 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza davasında verilen kararın bağlayıcı olmadığını, davacını ağır kusuru bulumadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile davaya konu 141.727,30 TL 'den 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle belirlenen 47.242,40 TL'nin ödeme tarihi olan 05.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içinde taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak eksik araştırma ile karar verilmesi nedeniyle davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalının Üniversitenin İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığının şöför kadrosunda olduğu, Yapı İşleri ve Teknik Daire Başkanlığında görev yapan davalı sürücü ... ile yedek şöför ... hakkında kaza tarihi itibariyle sporcuları taşımaları için resmi görevlendirmelerinin bulunduğu, davalı ve diğer sürücünün otobüs kullanmaya ehil olduklarına dair sürücü belgelerinin bulunduğu,

üniversitece tahsis edilen otobüsün yaşı ve kaza tarihi itibarıyla yolcu otobüslerinde bulunması gereken güvenlik donanımına sahip olduğu yönünde Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Araç Tip onayı belgelerinin dosyaya sunulduğu anlaşılmakla, dosya içerisinde mevcut olan denetime elverişli ATK raporunda sürücü ...'ın %100 oranda kusurlu olduğu bildirilmekle davacı idarenin görevlendirmede herhangi bir kusuru bulunmaması,

kazaya karışan aracın da uygunluk belgesi bulunması doğrultusunda davacı idarenin rücu hakkının bulunduğu ve %100 oranda kusurlu bulunan davalıya rücu edilecek tazminat miktarında hakkaniyet indiriminin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 141.727,30 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içinde davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalının kastı ya da ağır kusuru bulunmadığını, davacının bu hakkını kullanabilmesi için müvekkiline ihbarda bulunup davaya feri müdahil olarak katılmasına fırsat vermesi gerektiğini, yargılama sırasında yeterli savunma yapmadığını, davalının halen emekli maaşı dışında bir geliri bulunmadığını, tazminattan hakkaniyet indirim yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendrime ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının işleteni olduğu otobüsün karıştığı trafik kazasında vefat eden yakınlarına ödenen tazminatın araç sürücüsü olan davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalının kusurunun derecesi ve olayın oluşu birlikte değerlendirildiğinde hakkaniyet indirimi yapılmasını gerektirir neden bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR