Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9146 K.2022/10584

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 29/04/2019 tarihli 2016/10682 Esas ve 2019/5249 Karar sayılı ilamı ile; hükme esas alınan kusur raporu ile kaza tespit tutanağı arasında mübayenet bulunduğu, mahkemece, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nden, İstanbul Teknik Üniversitesi makine-trafik kürsüsünden ya da Karayolları Genel Müdürlüğü trafik-fen alanında uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve pasif dönem hesabı yapılırken asgari geçim indirimi dahil edilmiş net asgari ücret üzerinden yapılmasının hatalı olduğu hususlarına değinilerek davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece, anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, kalıcı maluliyetten kaynaklanan 22.814,44 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 02/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının kalıcı maluliyet sebebine dayanan fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir..

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, reddedilen kısım için davalı yararına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretini aşacak şekilde; reddedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 maddesinde;

“ (1) Bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 10 uncu maddenin üçüncü fıkrası ile 12 nci maddenin birinci fıkrası, 16 ncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) bu Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

(3) Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

(4) Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." diye düzenlenmiştir. Tarifenin 13. maddesinin 3. fıkrası açıkça maddi tazminat davalarını düzenlemiştir. Bu düzenlemeye göre reddedilen kısım için davalı lehine düzenlenecek vekalet ücreti davacı lehine düzenlenen vekalet ücretini geçemez.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece; karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 13. maddesi gereğince; reddedilen miktar yönünden, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretini geçmeyecek şekilde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.