Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9784 K.2022/14047

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...

San Tic A.Ş. aleyhine 18/09/2017 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 02/11/2018 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/731 esas 2018/375 karar sayılı kararının HMK’nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılarak;

davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2019 günlü Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03/11/2021 gün 2021/23274 esas 2021/8136 karar sayılı ilamıyla kararın bozulması sonrasında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince bozma ilamına uyularak davanın reddine dair verilen 08/02/2022 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemizin 03/11/2021 gün 2021/23274 E. 2021/8136 K. sayılı ilamında; “…Dosya kapsamından, davalı şirket yetkilisi hakkında Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/2014 esas 2017/462 karar sayılı dosyasında, ormandan işgal ve faydalanma suçundan yargılama yapıldığı, ormandan kesim yaparak açma eyleminin bulunmadığı, işgal ve faydalanma eylemi sabit görülerek 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1. maddesine göre cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf başvurusunun esastan reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu, orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair hakkında kesinleşmiş bir hüküm bulunmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Şu halde dava konusu yerde açma yapmayan, herhangi bir ağaç kesmeyen, ancak işgal ve faydalanma eylemini gerçekleştiren davalının, 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Zira hayatiyetini kaybeden ağaç bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, bölge adliye mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1.Dosyadaki yazılara ve Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2.Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dosya kapsamından, bölge adliye mahkemesince istinaf yargılama harç ve giderleri bölümünün 3. bendinde “Davalının yaptığı 32,50 TL temyiz yargılama gideri ile peşin yatırdığı 292,10 TL temyiz yasa yoluna başvuru harcı toplamı 324,60 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin 03/11/2021 gün 2021/23274 E. 2021/8136 K. sayılı bozma ilamında “peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine” karar verildiği halde temyiz yasa yoluna başvurma harcının yeniden davacıya yükletilmesi doğru olmadığı gibi davacı kurum da harçtan muaf olduğundan bu hususun bozulması gerekir ise de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bölge adliye mahkemesi kararının HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.