Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2022/9849 K.2022/16659

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen hükme karşı davacı asıl tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı asıl tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; adli yardım talepli olarak açtığı davada, davalı ile taşınmazlarının komşu olduğunu, davalının taşınmazına kepçe ile girerek taşınmazda bulunan davacıya ait eve, seraya, su motoruna ve meyve ağaçlarına zarar verdiğini, davalının haksız eylemleri ile maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 400.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, 21.10.2019 tarihli karar ile davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine, Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince 21.11.2019 tarihli karar ile davacının yapmış olduğu itirazın reddine kesin olarak karar verilmiş, bunun üzerine davacıya 14.02.2020 tarihli muhtıra tebliğ edilmiş, muhtıra ile ödenmesi gereken harç ve gider avansının mahkeme veznesine yatırılması için davacıya 1 aylık kesin süre verilmiş,

belirtilen harçların ve gider avansının bu süre içerisinde yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine veya harç yatırılmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği hususu ihtar olunmuş, davacının kesin sürede muhtırada belirtilen harcı ikmal etmemesi üzerine davanın HMK’nın 114/1-g ve 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; karara karşı davacı asıl tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece yargılaması aşamasında verilen adli yardım isteminin reddi kararının kesinleşmesine, kesin olan bu kararın denetiminin istinaf mahkemesince yapılamayacak olmasına, kesinleşen adli yardım red kararı sonrası mahkemenin ilamda yazılı şekilde karar vermiş olmasına, mahkemenin değerlendirmesi ve vardığı neticede istinaf nedenleri yönüyle usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı asıl tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın Adli yardım talebinin incelenmesi başlıklı 337. maddesinin 2. fıkrasında “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir.

Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu hükme göre adli yardım talebinin reddi kararına karşı yapılan itiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı asıl tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.