Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/1150 K.2025/1903

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.06.2020 tarihinde davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın, davacının sürücüsü olduğu araçla karıştığı trafik kazasında davacının bedensel zarara uğradığını açıklamış, ıslah dilekçesiyle birlikte 74.709,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sunulan maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlenmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sunulan maluliyet raporunun mevzuata uygun düzenlendiği gerekçesiyle itirazın kabulüne, esastan yapılan inceleme neticesinde davanın kabulüne, 74.709,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 09.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi le davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun usule uygun düzenlenmediğini, kusur oranının çok yüksek olduğunu kabul etmediklerini, hesap raporunun ve hesaplama tekniğinin hatalı olduğunu, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşülmediği için faizden sorumlu olmadıklarını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. Davacı vekili temyiz dilekçesinde kaza tespit tutanağı ile kusur raporu arasında çelişki bulunduğunu, kusuru kabul etmediklerini, hükmedilecek vekalet ücretinin nispi tam vekalet ücreti olması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacıda oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

1- HMK'nin 266.maddesi hükmüne göre ise; hakim çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda bilirkişinin görüşüne başvurur. Kusur konusu teknik değil hukuki bilgiyi gerektirir. Hakim, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğine göre belirlenmiş kural ihlallerine göre tarafların kusur durumlarını takdir edecektir.

Somut olayda, kaza nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağında sadece davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu belirtilmiş, Uyuşmazlık ve İtiraz Hakem Heyetlerince, tahkim yargılamasında alınan ve hükme esas alınan kusur raporuna göre davalının sorumluluğunda bulunan araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu, davacı sürücünün %25 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Söz konusu kusur raporuna göre karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira kaza tespit tutanağı ile kusur raporu arasında açık çelişki mevcuttur.

O halde İtiraz Hakem Heyetince, ceza dosyası da getirtilerek ... Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan oluşturulacak heyetten kaza tespit tutanağı ve hükme esas alınan kusur raporu da irdelenmek suretiyle oluşan çelişkiyi giderecek mahiyette, kusur dağılımına ilişkin, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alındıktan sonra çıkan sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedeni ve şekline göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR