KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2023/11535 E., 2024/1363 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/87 Esas, 2021/539 Karar
- Dava tarihi
- 21.12.2010
- Hüküm/karar
- Davanın Kabulü
Karar Metni
396 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde.
16.06.2002 tarihinde davacının içinde yolcusu olduğu aracın tek taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, kaza nedeniyle ortaya çıkan zarar için aracın trafik sigortacısı aleyhine Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/138 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, poliçe 2001 yılında düzenlendiği için kişi başına tedavi, sakatlanma ve ölüm teminatının 11.000,00 TL olarak belirlendiğini, ancak kazanın 2002 yılında meydana geldiğini, kaza tarihi itibariyle zorunlu sigorta teminat limitinin 18.000,00 TL olduğunu,
zorunlu sigorta poliçesi ile zorunlu sigorta teminat limiti arasında doğan 7.000,00 TL'lik farkın ise davalının sorumluluğunda bulunduğunu belirterek 7.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, ceza zamanaşımı süresinin de dolduğunu, trafik kazası nedeniyle doğrudan hukuki ve cezai bir sorumluluklarının bulunmadığını, geçici iş göremezlikten kaynaklı sorumluluklarının bulunmadığını, kusur ve maluliyete ilişkin rapor alınması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece.
07.04.2016 tarihli ve 2010/2819 Esas, 2016/683 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 15.10.2019 tarih ve 2016/16639 Esas, 2019/9444 Karar sayılı bozma ilamı ile; "...mahkemece Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/138 Esas sayılı dosyasının bozma kararı sonrası yapılan yargılamanın gerekçesinin beklenerek sonucuna göre karar verilmesi, zamanaşımı def’i konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi... davalı ...
Hesabına başvuru yapıldığına ilişkin belge bulunmamasına göre, davalının dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü..." gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 7.000,00 TL'nin dava tarihi olan 06.08.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/11535, K. 2024/1363, 8 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama