Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/12930 K.2025/12855

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; adına kayıtlı iki aracının 1990 yılında çalındığını ve bulunamadığını, bu araçların yedinde olmamasına rağmen adına motorlu taşıtlar vergisi tahakkuk ettirildiği ve faiz uygulandığını beyanla, vergi borcu olmadığının tespiti ile hakkında başlatılan takibin ve taşınmaz satış işlemlerinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafa dava dilekçesi tebliğ edildiğine dair evrak ve cevap dilekçesi yoktur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile uyuşmazlığın vergi borcundan kaynaklandığı, 2577 sayılı Kanun uyarınca, davacının bulunduğu yer olan ilin idari yargı çevresi bakımından bağlı olduğu idare mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, yargı yolunun caiz olmamasından kaynaklanan dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK 114/1-b, HMK 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kayıp olan araçlardan dolayı motorlu taşıtlar vergisi tahakkuk ettirilmemesi gerektiğini iddia ettiğ, uyuşmazlığın vergi hukukundan kaynaklandığı, İlk Derece Mahkemesince aynı nedenle bu ihtilafın çözümünde idari yargı yerinin (vergi mahkemesinin) görevli olduğunun benimsenmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. .

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davacı temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, kayıp araçları yönünden vergi tahakkuk ettirilmesinin mğduriyetine yol açtığını, borçlu olmadığının tespiti ile taşınmazları üzerindeki satış işlemlerinin durdurulmasını ve kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; vergi alacağına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR