Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/13255 K.2025/11477

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vasisi vekili dava dilekçesinde; davalıların maliki ve işleteni olduğu araç ile davacının babası ...'in sevk ve idaresindeki aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının anne ve babasının vefat ettiğini, davacının olay tarihinde 5 yaşında olduğunu, anne ve babasının maddi, manevi desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacının annesi ...'in vefat etmesi nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın, babası ...'in vefat etmesi nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline,

annesinin desteğinden yoksun kalması nedeniyle 5.000,00 TL maddi tazminatın, babasının desteğinden yoksun kalması nedeniyle 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili ıslah dilekçesiyle müteveffa anne için maddi tazminat talebinin kaldırılmasını talep etmiş, müteveffa baba yönünden maddi tazminat talebini 167.078,41 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; görevli ve yetkili mahkemenin İskenderun Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu, somut olayda müteveffanın da kusurlu olduğunu, kazadan sonra müvekkili şirkete ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı ... Sigorta A.Ş. tarafından kazada anne ve babanın vefatından dolayı maddi tazminat için 03.11.2010 tarihinde 63.586,00 TL ve 74.265,00 TL olmak üzere toplam 137.851,00 TL ödeme yapıldığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.12.2014 tarihli, 2014/402 Esas ve 2014/708 Karar sayılı kararıyla yetkisizlik kararı verilmiştir.

IV.YARGITAY KARARI VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yetkisizlik kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.03.2015 tarihli, 2015/3216 Esas ve 2015/4076 Karar sayılı ilamı ile; somut olayda zarar gören davacının yerleşim yerinin vasisinin yerleşim yeri olan Nazilli olduğu, davacının, HMK’nun 16. maddesi gereğince kendi yerleşim yeri mahkemesi olan Nazilli Mahkemesinde dava açarak seçimlik hakkını kullandığına göre, davanın Nazilli Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerektiği, yetkisizlik kararı verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile. Davacı ...'in babası ...'in desteğinden yoksun kalması nedeniyle 167.078,41 TL destekten yoksun kalma tazminatının 09.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin destekten yoksun kalma tazminatı talebinin (5.000 TL) feragat nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile MK'nun 4. maddesi gereğince taktiren, annenin ölümü nedeniyle 75.000,00 TL, babanın ölümü nedeniyle 75.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekili ve davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müteveffa babanın ek gelir elde ettiğini, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken ek gelirlerin dikkate alınması gerektiğini, manevi tazminatın düşük belirlendiğini, manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, babanın ölümü nedeniyle 100.000 TL manevi tazminat; annenin ölümü nedeniyle 100.000 TL manevi tazminat olarak belirlenmesini, müteveffa annenin maddi tazminat yönünden karşı vekalet ücretinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranının hatalı olduğunu, davalı şoförün herhangi bir kusurunun bulunmadığını, çelişkileri giderecek ölçüde yeniden kusur raporu aldırılması gerektiğini, hesaplamanın hatalı yöntemle yapıldığını, davacı yönünden 25 yaşına kadar hesaplama yapıldığını ancak davacının kaza tarihinde 5 yaşında olduğunu, yüksek öğrenim görmesine yönelik somut bir delil bulunmadığını, PMF Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan davacının bakiye destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

1-İlk Derece Mahkemesince yetkisizlik sebebiyle verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 10.03.2015 tarihli, 2015/3216 Esas ve 2015/4076 Karar sayılı ilamı ile incelenerek karara bağlanmış olması nedeniyle bu kez esasa dair verilen kararın istinaf incelemesine tabi olmayıp doğrudan Yargıtay temyiz incelemesine tabi olduğu dikkate alınarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.10.2023 tarihli 2022/2235 Esas, 2023/1991 Karar sayılı kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.05.2022 tarihli 2015/516 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararının temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Tarafların İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz mahiyetindeki itirazlarına gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR