Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/13475 K.2025/5802

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 12.09.2021 tarihinde davacının yolcu olduğu ve davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası düzenlenen aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 4.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 429.900,00 TL, geçici bakıcı gideri talebini 3.577,50 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müterafik kusur indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne, 429.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 2.862,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 432.862,00 TL maddi tazminatın 25.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 715,50 TL geçici bakıcı giderinin müterafik kusur indirimi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; poliçe limiti aşılarak karar verildiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı giderinin poliçenin tedavi gideri klozundan karşılanmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin bilirkişi raporunu davalı vekiline tebliğ etmediğini, sigorta şirketine usulüne uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığını, dava şartı noksanlığından davanın usulden reddi gerektiğini, aksi kanaatte ise Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri talebinin belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini,

geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinin poliçe kapsamında olmadığını, bakıcı gideri hesaplanacak ise net asgari ücretten hesaplanması gerektiğini, büyükbaş hayvanın aniden yola çıktığını, sürücünün %100 kusurlu kabul edilerek hesap yapılmasının hatalı olduğunu, kusur durumunun netleştirilmesi gerektiğini, hastanede geçen günlerin geçici bakıcı gideri hesaplanırken düşülmesi gerektiğini, 2022 yılı asgari ücretinin bilirkişi raporunda 4.253,40 yerine 4.628,70 TL olarak alınmasının hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini,

iki kişi ön koltukta oturduğundan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir.

Eldeki davada kaza, 12.09.2021 tarihinde meydana gelmiştir. Bu kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmelik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik olmakla bu yönetmeliğe göre belirlenen maluliyet oranının hükme esas alınması gerekir.

Somut olayda ise Dicle Üniversitesi Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 06.10.2022 tarihli raporda hem kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, hem de Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre maluliyet belirlenmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre belirlenen %34,2 maluliyet oranı esas alınmıştır. Oysa belirtildiği gibi hesaplamada ve kararda esas alınması gereken, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ve bu yönetmeliğe göre belirlenen %29 maluliyet oranıdır.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince yapılması gereken kararın davacı tarafından temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek dosya içinde kaza tarihi itibariyle geçerli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmiş %29 maluliyet oranı ile hesap yapıp sonucuna göre karar vermektir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi’nin (AAÜT) 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR