Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/1502 K.2025/5352

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın 03.04.2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 90,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 100,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 22.02.2021 tarihli talep artırım dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 664,35 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ceza yargılamasında ve mahkemece alınan kusur raporlarının uyumlu olduğu, buna göre davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün asli ve tam oranda kusurlu olduğu, davacıda kusur bulunmadığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 25.11.2020 tarihli raporuna göre davaya konu trafik kazasının davacının maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmadığından, maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme sürecinin üç haftaya kadar uzayabileceğinin belirlendiği, geçici iş göremezlik tazminatına yönelik hesap raporu alındığı,

davacının yaralanma bölgesinin kafa bölgesi olduğu gözetildiğinde kaskının takılı olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle hesaplanan miktardan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 531,48 TL geçici iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun usule uygun olduğu, davacının tedavi evrakları ile hastanede alınan beyanına göre kaskının üst dudağını kesmesi sonucu yaralandığı gözetildiğinde davacının kaskının takılı olduğunun kabulü gerektiği, bu nedenle müterafik kusur indirimi yapılmasının hatalı olduğu, bu yönden davacının istinaf itirazının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile,

HMK’nın 353/1-b.2 maddesi gereğince, Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 09.04.2021 tarih ve 2017/530 esas, 2021/372 karar sayılı kararının yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davanın kısmen kabulüne, davacının geçici iş göremezlikten kaynaklı tazminat talebinin kabulü ile.

664,35 TL tazminatın dava tarihi olan 12.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının sürekli iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının davaya konu kazadan kaynaklı yaralandığını, sürekli maluliyeti oluştuğunu, bu nedenle bu kalem yönünden red kararı verilmesinin hatalı olduğunu, maluliyet raporunun kabul edilmediğini, davacının efor kaybına bağlı tazminata hak kazandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 25.11.2020 tarihli ATK raporunun usul ve yasaya uygun olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR