Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/1585 K.2024/4921

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası(ZMSS) ile teminat altına alınan aracın 22.08.2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan ...'un vefat ettiğini, ...'un müvekkilinin imam nikahlı eşi olduğunu, dava konusu olay nedeniyle müvekkilinin eşinin desteğinden yoksun kaldığını belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi gereğince 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili bedel arttırım dilekçesi ile dava değerini 233.652,61 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurunun tespit edilmesi gerektiğini, müteveffanın davacıya destek olduğunun ispat edilmesi gerektiğini, hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, müvekkilinin yasal faizden sorunlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda ...'un vefat ettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun(2918 sayılı Kanun) 85 inci maddesi gereğince davalının zarardan sorumlu olduğu, kolluk araştırması ve tanık beyanlarına göre davacı ile müteveffanın imam nikahlı evli oldukları, yine nüfus kayıtlarına göre davacı ile desteğin müşterek çocuklarının olduğu, kazanın meydana gelmesinde sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu,

ancak ölenin emniyet kemerini takmaması nedeniyle zararı arttırdığı ve bu nedenle müterafik kusur indirimi yapıldığı, ayrıca desteğin araçta hatır için taşındığı anlaşıldığından hatır taşıması nedeniyle de indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 233.652,61 TL destekten yoksun kalma tazminatının poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla dava tarihi olan 12.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak belirlenmesi gerektiğini, hatır taşıması ve müterafik kusur nedeniyle indirim yapılması gerektiğini, müteveffanın davacıya destek olduğunun ispat edilemediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müteveffanın davacıya destek olduğu ve bu durumun sürekli ve fiili olarak devam ettiği, davacının destekten yoksun kalma tazminatı talep etme koşullarının oluştuğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin esas alındığı, Yargıtay uygulamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre zararın belirlenmesinin kabul edildiği, ancak bu şekildeki hesaplamanın davalının aleyhine olacağı, hesaplanan tazminat miktarından müterafık kusur ve hatır taşıması indirimleri de yapılarak karar verildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının imam nikahlı eşinin ölmesi nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 53 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun'un) 85, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, Daire uygulamaları gereğince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanması gerekir ise de bu yöntemin davalının aleyhine olmasına, İlk Derece Mahkemesince müterafik kusur ve hatır taşıması nedeniyle indirim yapılarak tazminata hükmedilmiş olmasına, müteveffanın davacıya destek olduğu hususunun dosya kapsamından anlaşılması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,