Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2183 K.2023/6559

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum zararı nedeniyle alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın ..., ..., ... yönünden reddine; .... ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ...’in Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesinde veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak, diğer davalıların ise vezne memuru olarak görev yaptıklarını, 30.09.1999 tarihli teftiş raporu ile davalı ... ...’in mükelleflerini ikna ederek vergi dairesine yatırılması gereken vergi, fon, gecikme faizi, gecikme zammı, usulsüzlük cezası gibi meblağları elden tahsil ettiği ve bu tutarları vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirmediği,

diğer davalıların da mükelleflerden tahsilat yaptıktan sonra makbuzları iptal ederek tahsilatları gizledikleri ve bu şekilde zimmet eylemini gerçekleştirdiklerinin tespit edildiğini, davalıların oluşan kurum zararından sorumlu olduklarını belirterek davalı ... yönünden 783,316 TL, davalı ... yönünden 365,163 TL, davalı ... yönünden 564,27 TL, davalı ... ... yönünden 3.282,58 TL'nin zimmet tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ... ve ... ayrı ayrı sunmuş oldukları cevap dilekçelerinde; olayda kusurları olmadığından sorumluluklarının olmadığını, zimmet eyleminin davalı ... ... tarafından gerçekleştirildiğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

2. Davalı ... ... cevap dilekçesinde; eldeki davanın dayanağı olduğu iddia edilen teftiş raporunun soyut iddialara dayandığını, zimmet eylemini kabul etmediklerini, müvekkiline veri hazırlama ve kontrol işletmenliği dışında ek görevler verildiğini, sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.03.2016 tarihli ve 2010/527 Esas 2016/194 Karar sayılı kararı ile "...Ceza dosyasında yapılan tespitler ile eldeki dosyada alınan 20.01.2016 tarihli denetime elverişli rapor ve tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde davalı ... ...'in, mükelleflerini ikna ederek vergi dairesine yatırılması gereken vergi, fon, gecikme faizi, gecikme zammı, usulsüzlük cezası gibi meblağları elden tahsil ettiği sabit olduğundan anılan davalının kurum zararından sorumlu olduğu ancak diğer davalılar hakkında İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/367 esas,

2007/11 Karar sayılı kararı ile zimmet suçundan beraat kararı verilmesi ve eylemle ilgilerinin bulunmadığı" gerekçesi ile davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddine; davalı ... ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 2.190,00 TL'nin 21.07.1998 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.04.2019 tarihli 2016/16423 Esas 2019/2357 sayılı kararı ile davacının tüm, davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "...Dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporunda, davalılardan .... ... tarafından vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirilmeyen 12 tahsilat makbuzu bedeline, zimmet tarihi olan 27.01.1998 tarihinden dava tarihi olan 08.09.2000 tarihine kadar yasal faiz işletilerek belirlenen miktardan davacının ödemiş olduğu 4.998,00 TL düşürülerek kurum zararının belirlendiği ve mahkemece,

bu raporun hükme esas alındığı ve ayrıca belirlenen miktara 21.07.1998 tarihinden itibaren yeniden faiz yürütüldüğü anlaşılmış ise de; anılan davalı tarafından ödemenin 20.02.2007 tarihinde yapıldığı gözetilerek, 3.282,00 TL zimmet miktarına zimmet tarihi olan 27.01.1998' den ödeme tarihi olan 20.02.2007 tarihine kadar faiz işletilerek belirlenecek miktardan yapılan ödeme miktarı olan 4.998,00 TL düşürülerek kurum zararı hesaplanmalıdır.

Mahkemece yeterli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve faize faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davalılardan Selma ... tarafından vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirilmeyen 3.282,00 TL zimmet miktarına, zimmet tarihi olan 27.01.1998' den ödeme tarihi olan 20.02.2007 tarihine kadar faiz işletilerek belirlenen miktardan anılan davalı tarafından yapılan ödeme miktarı olan 4.998,00 TL tenzil edilerek kurum zararının hesaplandığı bilirkişi raporunun denetime uygun olduğu" gerekçesi ile davalı ... ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 10.715,10 TL'nin davalıdan tahsiline; diğer davalılar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde; ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşılamadığını, ceza davasının zamanaşımı nedeniyle düştüğünü, mahkumiyet kararı verilmemesine rağmen eldeki davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın yerinde olmadığını, faize faiz işletildiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacı kurumda veri hazırlama kontrol işletmeni ve vezne memuru olarak görev yapan davalıların sebep olduğu iddia edilen kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 inci maddesi

3. Değerlendirme 1. Mahkemenin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalı ... ...'e yükletilmesine,