Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/2541 K.2025/15491

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sigorta poliçesi ile sigortalanan ve davacının yolcusu olduğu otobüsün sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda 02.09.2012 tarihinde tek taraflı trafik kazasının meydana geldiğini ve kaza nedeniyle davacının yaralanıp malul kaldığını, davacının yolcusu olduğu otobüsü ZMSS poliçesi ile sigortalayan sigorta şirketine karşı açılan davanın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası poliçe limitinin üzerindeki taleplerden sorumlu olması nedeniyle reddine karar verildiğini ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiğini,

davalının reddedilen davada ihbar olunan olarak yer aldığını beyanla belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL'nin kazaya karışan otobüsü ZMSS poliçesi ile sigortalayan sigorta şirketine karşı müvekkilince açılan davanın davalıya ihbar tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş ve bedel arttırım dilekçesiyle geçici iş göremezlik tazminatı talebini 739,79 TL'ye ve sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden talebini 219.260,00

TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın kaza tarihini kapsayacak şekilde müvekkili tarafından sigortalanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin17.06.2022 tarihli ve 2021/489 Esas, 2022/399 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 739,79 TL geçici iş göremezlik tazminatının 17.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 219.260,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 17.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ödediği bedelin toplam değeri.

59.235,76+82.654,21 TL olmak üzere 141.889,97 TL olup bu miktarın 225.000,00 TL'lik teminat limitinden düşülmesiyle bakiye miktar olan 83.110,03 TL sürekli işgörmezliğe, 739,79 TL geçici işgörmezliğe karar vermek gerekirken teminat limitinin aşılması suretiyle karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile incelenen kararın HMK’nın 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilmek üzere kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davacı vekili tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile.

739,79 TL geçici iş göremezlik tazminatının 17.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, sigorta teminat limitinden kalan bakiye 83.110,03 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 17.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından Niğde 1. İcra Dairesi'nin 2015/3768 Esas sayılı dosyasına 14.08.2015 tarihinde yapılan 82.654,21 TL ödemenin tamamının tazminata ilişkin olmadığını, bu miktarın içerisinde ilam vekalet ücreti, icra vekalet ücreti, yargılama ve icra giderleri ve harçlarının da bulunduğunu ve alacağın ferisi niteliğindeki kalemler için yapılan ödeme 56.591,26 TL olmasına rağmen bu hususa dikkat edilmeden icra dosyasına yapılan tüm ödemenin poliçe limitinden mahsup edilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Zorunlu Karayolu Taşımacılık Sigorta poliçesi ile sigortalanan ve davacının yolcusu olduğu otobüsün sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucunda davacının yaralanıp malul kalması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/507 Esas sayılı dosyasında iş bu dosya davacısının, yolcusu olduğu otobüsü ZMSS poliçesi ile sigortalayan sigorta şirketine karşı dava açtığı ve davanın iş bu dosya davalıya ihbar edildiğini ve yapılan yargılama sonucunda davacının davasının kabulüne dair ihbar olunan iş bu dosya davalısının aleyhine hüküm kurulduğu ve hükmün davacı tarafından,

Niğde İcra Müdürlüğü'nde icraya konulduğu ve iş bu dosya davalısı tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığı ve sonrasında verilen kararın, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/408 Esas ve 2019/1001 Karar sayılı ilamı ile iş bu dosya davalısının sıfatının mezkur davada ihbar olunan olması ve aleyhine hüküm kurulmasının davalı sıfatı kazandırmayacağı,

... yönünden ise davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği ve ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak davanın reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleşmiş olması nedeniyle iş bu dosya davalısı tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin tamamının,

iş bu dosyada davacının talep edebileceği tazminat miktarının poliçe limiti üzerinde olması nedeniyle poliçe teminatından mahsup edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR