Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5597 K.2023/12388

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı ve ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-Asıl karar yönünden ; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 7/a maddesinde elektronik yolla tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

... kararı davalı vekilinin KEP adresine 12.01.2022 tarihinde ulaşmış, bu tarihi izleyen beşinci günün sonu olan 17.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiş sayılmış, davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 21.02.2022 tarihindeverilmiştir. Böylelikle asıl karara yönelik temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ek karar yönünden ; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmü gözetildiğinde madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere davacı talebinin tavzih kapsamında olmadığı anlaşıldığından ek karara yönelik temyiz talebinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.