Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/5730 K.2023/8213

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen gayri resmi evliliğin sona ermesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile davacının düğün yapmak suretiyle 28.05.2016 tarihinde gayri resmi olarak evlendiğini, yaklaşık altı ay evli kaldıklarını, bu süre zarfında resmi nikah yapılmadığını ve bir takım anlaşmazlıkların yaşanmaya başladığını, davacının davalı tarafından aşağılandığını, davalı tarafından beğenilmediği için evden kovulduğunu, düğünde davacıya takılan 2 metre zincir, 4 adet burma bilezik, 1 çift küpe, 3 adet yüzükten oluşan takıların düğünden hemen sonra davacının elinden alındığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.500,00 TL ziynet eşyası alacağı ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıda tıbben erkeklik hormonlarının fazla olduğunu, bu durumun davacının ailesi tarafından da bilindiğini, davacının doktora muayene olması sonucu bu hususun ortaya çıktığını, bu nedenle taraflar arasında karı-koca ilişkisi yaşanmasının mümkün olmadığını, davacının davalıyla istemeyerek evlendiğini, bu nedenle de mutsuz olarak evden kendisinin ayrıldığını, ayrılırken ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğünü, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.04.2018 tarih, 2017/170 esas, 2018/216 karar sayılı kararı ile; "...Davacı tarafından, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği hususu ile ziynet eşyalarının isteği dışında zorla elinden alındığı veya evden ayrılırken bu eşyaları yanında götürmediği hususunun ispat edilemediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli ve 2018/548 Esas, 2018/654 Karar sayılı kararıyla; "... Tarafların resmi nikah olmaksızın düğün merasimi yapıp 28.05.2016 tarihinde birlikte yaşamaya başladıkları, 6 ay kadar birlikte yaşadıkları, daha sonra anlaşamayıp davacının, babası tarafından evine götürüldüğü hususunun sabit olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının, ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ispat edemediği, davalının davacıya karşı birlikte yaşadıkları süre içerisinde kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek bir eyleminin olmadığı, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı, ilk derece mahkemesi kararının usul, yasa ve dosya kapsamına uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 25.06.2020 tarihli ve 2018/5148 E. 2020/2290 K. sayılı ilamıyla; "...Somut olayda; dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarından, davacının ziynet eşyalarını yanına almadan evden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece delil olarak sunulan düğün fotoğrafları ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek ziynet eşyası alacağının tayin ve tespiti gerekirken bu talep yönünden de tümden red kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Davacı tarafça davalı ile gayri resmi olarak evlendikleri, ancak bir süre sonra davalı tarafın kendisine uyguladığı kötü muamele nedeniyle ayrıldıkları, ayrılırken ziynet eşyalarının kendisine verilmediği, ayrıca birliktelikleri sırasında davalının kendisine hakaret edip, kötü muamelede bulunduğunu iddia ederek ziynet alacağı nedeniyle maddi tazminat ve haksız fiil nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunduğu anlaşılmış olup, her ne kadar davalı tarafça davacının hormon bozukluğunun olduğu,

tarafların cinsel uyum sağlayamadıkları, davacının erkeklik hormonunun baskın olduğu iddia edilerek bu yönden inceleme yapılması talep edilmiş ise de.

Tekirdağ Çerkezköy Kızılpınar Aile Sağlığı Merkezi'nden getirtilen belgeye göre, davacının belge tarihi olan 08.12.2017 tarihi itibariyle 30 haftalık gebe olduğu bildirilmiş olup, davacının hamile olduğunu ispatlamış olması nedeniyle davalı tarafın davacının hormon tahlili yapılması yönündeki talepleri kabul edilmemiş, dosyamızda dinlenen tanıkların beyanlarına göre tarafların gayri resmi birliktelikleri sırasında aralarında bir geçimsizlik olduğu, ancak davalının davacıya doğrudan hakaret ettiğinin veya cebir ve şiddet kullanarak kendisine yönelik haksız fiilde bulunduğunun ispatlanamadığı,

zira tanıkların beyanlarında bu yönde görgüye dayalı bir bilgilerinin olmadığının beyan edildiği, Yerleşik Yargıtay İçtihatları ve özellikle Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2014/1103 Esas, 2014/16570 Karar sayılı ilamı, aynı dairenin 2012/5971 Esas, 2013/2135 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği şekilde gayri resmi birlikteliklerde resmi nikah yapılacağı vaadiyle evlenen kişinin kendi iradesiyle karşı taraf ile resmi nikah olmaksızın birlikte yaşamayı kabul etmesi halinde daha sonradan resmi nikah kıyılacağı vaadiyle kandırıldığı yönündeki iddialarının dinlenmesinin mümkün olmadığı,

zira reşit bir kişinin resmi nikah yapmaksızın başkası ile birlikte yaşamayı kabul ettikten sonra resmi nikahın gerçekleşmemesi ve birlikteliğin sona ermesi halinde resmi nikah kıyılmamasından dolayı manevi tazminat isteminde bulunmasının mümkün olmadığı kanaatine varılmış, tüm bu sebeplerle davacı tarafın manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Ayrıca davalı tarafın davacıya doğrudan hakaret, tehdit, yaralama gibi bir haksız bir eylemi olduğunun da ispatlanamadığı kanaatiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafın ziynet eşyalarına ilişkin olarak alacak talebinde yönünden ise; davacı ve davalı tanık beyanlarından, davacının ziynet eşyalarını yanına almadan evden ayrıldığı, düğün fotoğrafları ve alınan bilirkişi raporu değerlendirildiğinde davacı tarafça iddia edilen küpenin görülemediği ve ispatlanamadığı, diğer zincir, yüzük ve bileziklerin değerinin 18.035,00 TL olduğu,

davalının davacıya yanına almadan ayrıldığı ziynet eşyalarını değerini vermekle sorumlu olduğu anlaşılmakla maddi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir." gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 18.035,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hayatın olağan akışı gereği ziynet eşyasının kadının üzerinde olması gerektiğini, davacının maddi tazminata ilişkin talebini ispat edemediğini, davacının tanık beyanlarının somut delillere dayanmadığını, davalının tanıklarının ise olayı bizzat gören ve olaya şahit olan kişiler olduğunu, maddi tazminatın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı ile davalının düğün yapmak suretiyle 28.05.2016 tarihinde gayri resmi olarak evlenmesi ve anlaşmazlıklar sonucu gayri resmi birlikteliğin bozulmasından kaynaklanan ziynet eşyası alacağı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ıncı maddesi, 4721 sayılı Kanun’un 220 inci, 222 nci ve 226 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,