Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/599 K.2025/11652

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sevk ve idaresindeki motosiklet ile davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı olan motosikletin 03.07.2016 tarihinde çarpışması sonucu davacının yaralandığını, çeşitli ağır ameliyatlar geçirdiğini, başında sabit iz kaldığını, tedavilerinin devam ettiğini, ceza dosyasında davacının şikayetçi olmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, bu dosyadan aldırılmış olan raporda davacının asli, karşı tarafın ise tali kusurlu bulunduğunu ve raporda belirlenen %6 oranındaki vücut fonksiyon kayıp oranını kabul etmediklerini,

geçici ve sürekli maluliyetten kaynaklı zarar ile ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararın tazmini için davalıya müracaat edildiğini ancak talebin reddedildiğini, davacının kazadan önce dönerci ustası olarak aylık 2.500,00 TL civarında kazancı bulunduğunu ancak kazadan sonra eskisi gibi çalışamadığını, geçici ve daimi işgücü kaybı nedeni ile maddi zararı oluştuğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, taleplerini 39.016,30 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu ileri sürülmüş ise de karar vermeye yetecek mahiyette kusur raporunun bulunmadığını, bu bakımdan dosyanın kusur incelemesi için Adli Tıp Kurumu'na sevk edilmesini, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumluluğunun söz konusu olabileceğini ancak kusurunun bulunmadığını, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik oranlarının Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenmesini, tazminatın aktüer bilirkişi tarafından hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının meydana gelen trafik kazasında yaralanması nedeni maluliyetinin oluştuğunun belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 39.016,30 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 05.04.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu raporunda belirtilen %15 özürlülük oranının müvekkilinin maluliyet oranını karşılamadığını, bu rapor baz alınarak dosyadan aldırılan rapor neticesinde hükmedilen 39.016,30 TL'nin hatalı olduğunu, mahkemece aldırılan raporda hukuka aykırı olarak asgari ücret baz alınmak suretiyle hesaplama yapıldığını, maluliyet oranı ile akabinde iş göremezlik tazminatının yeniden hesaplanmasının gerektiğini beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmiş olması ile davacının gelirinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre belirlenmiş ve bu belirlemeye göre hesap yapan aktüer raporuna davacının itiraz etmemiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR