Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/6017 K.2023/9502

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; olay günü olan 01.04.2010 tarihinde davalılardan ... idaresindeki mülkiyeti ...

Emeklilik A.Ş.'ye ait olan sevk ve idaresindeki araç ile davacılardan ... idaresindeki aracın karıştığı kazada ...'e ait aracın hurdaya ayrıldığını, uzun süren tedaviler nedeniyle davacıların iş ve güçten kaldıklarını, kaza sebebiyle müvekkillerinin maddi ve manevi olarak büyük zararlar gördüklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve sigorta şirketi açısından poliçedeki limitle sınırlı olmak üzere, davacı ..., ... ... ve ... için ayrı ayrı olmak üzere 250,00'şer TL tedavi harcamaları, 250,00'şer TL geçici iş göremezlik tazminatı.

250,00 'şer TL kalıcı iş göremezlik tazminatı nedeniyle yani Toplam: 750,00'şer TL maddi tazminat ile ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; sorumluluklarının limitle sınırlı olduğunu manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; kusuru ve davacıların zararını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili; davanın öncelikle usulden ardından esastan reddi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 26.06.2014 tarihli ve 2010/165 Esas, 20114/178 Karar sayılı kararı ile davacı ...'in şartları oluşmayan maddi tazminat isteminin reddine, davacı ... ...'in maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 121,80 TL maddi tazminatın, davacı ...'ın maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 522,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... yararına 3.000,00 TL davacı ... ... yararına 5.000,00 TL, davacı ... yararına 8.000,00 TL manevi tazminat taktirine, olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve davalı ... Emeklilik A.Ş'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 30.03.2017 tarih ve 2014/20877 Esas, 2017/3445 Karar sayılı ilamında; "... davacılar için ayrı ayrı hükmedilen maddi tazminata ilişkin davalı ... vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddi gerekmiştir. Ancak kaza tarihi, kusur durumu, yaralanmaların niteliği ve diğer hususlar gözetildiğinde davacılar yararına ayrı ayrı takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. " gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece İlk Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 2017/164 Esas, 2017/381 Karar sayılı ve 07.11.2017 tarihli kararıyla, davacının maddi tazminata ilişkin talepleri bozma konusu olmayıp kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... yararına 500,00 TL, davacı ... ... yararına 1.000,00 TL ve davacı ... yararına 1.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve davalı Vakıfbank Emeklilik A.Ş'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Emeklilik Aş vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 27.02.2020 tarih ve 2018/642 Esas, 2020/2246 Karar sayılı ilamında; "... davacılar için takdir edilen manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.12.2020 tarihli ve 2020/290 Esas, 2020/324 Karar sayılı kararı ile davalı ... Emeklilik A.Ş. aleyhine hükmedilen manevi tazminata ilişkin talebi bozma konusu olmayıp kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... yararına 1.500,00 TL davacı ... ... yararına 2.500,00 TL ve davacı ... yararına 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ... Emeklilik A.Ş.'den müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 31.03.2022 tarih ve 2021/16405 Esas, 2022/6578 Karar sayılı ilamı ile "... Dairemizin bozma ilamında davalı ... Emeklilik Emeklilik AŞ yönünden hükmedilen miktar dikkate alınarak hükmün kesin olduğu belirtilmiş ise de mahkeme hükmü manevi tazminatın bir miktar az olduğu belirtilmek suretiyle davacılar yararına bozulmuştur. Bozma ilamı sonrası. Mahkemece hükmün 1 nolu bendinde, Davalı ...

Emeklilik A.Ş. aleyhine hükmedilen manevi tazminata ilişkin talebi bozma konusu olmayıp kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmün 2 nolu bendinde ise davalı ... Emeklilik AŞ de diğer davalılarla birlikte hükmedilen tazminatlardan sorumlu tutulmuştur. Bu yönüyle hükmün infazında tereddüt oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan HMK 297. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.." gerekçesiyle hükmün bozulmasına, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... yararına 1.500,00 TL davacı ... ... yararına 2.500,00 TL ve davacı ... yararına 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ... Emeklik A.Ş'den müşterek ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminatların az olduğunu ve vekalet ücretleri ile yargılama giderlerinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminat miktarlarının fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı 01.04.2010 tarihli trafik kazasında davacıların yaralanması nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekili ve davalı ... Emeklilik A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davacılara ve davalı ... Emeklilik A.Ş'ye yükletilmesine,