Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/6296 K.2024/5327

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

26.09.2008 tarihinde gece saat 22.10 sıralarında aşırı alkollü olduğu tespit edilen davalının meskun mahal dışında bulunan, Sivaslı-Uşak karayolunda aracını yol kenarına çekip durduğu sırada kendisine ait ruhsatlı tabanca ile iki el ateş etmesi sonucu, kurşunlardan biri o anda yoldan geçen otomobilin sol arka camına ve aracın arka koltuğunda oturan davacının kafasına isabet etmesi sonucu davacının ağır bir şekilde yaralandığını, davacının uzun bir süre komada kaldığını,

davacının bu nedenle sara hastalığına yakalandığını belirterek zararın kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminat ve 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasa faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile maddi tazminatına ilişkin talebini 277.942,21 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin işlemediği bir eylem nedeniyle suç isnad ile karşılaştığını, müvekkilinin belirtilen suç isnadı ile yargılandığını ve suçun sabit olmadığını, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli deliller ile ispatlanamadığını, ceza davasının bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, davanın zamanaşımına uğradığını, talep edilen tazminat miktarlarının oldukça fazla olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının havaya ateş açması sonucunda davacının başına mermi isabet ettiği, davacının bu yaralanması sonucunda geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, geçici iş göremezlik süresi içerisinde 2 ay süre ile başkasının yardımına gereksinim duyabileceği ve % 19,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davacının zararını da bu şekilde ispatladığı, davacının zararının hesaplanması için aktüerya bilirkişiden hesap raporu alındığı,

hesap raporunun Yargıtay uygulaması gereğince TRH 2010 Yaşam Tablosu kullanılarak ve davacının Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda belirtilen maluliyeti dikkate alınarak hazırlandığı, bu bağlamda hesap raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu ve davacının 277.942,21 TL maddi tazminat alacağı olduğunun anlaşıldığı, davacının olay tarihinde 27 yaşında olduğu ve bedensel zarara sebep olan olaydan dolayı manevi tazminata hak kazandığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile.

277.942,21 TL maddi tazminatın (sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı) olay tarihi olan 26.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile. 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 26.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, tazminat oranının ve hesaplamanın hatalı olduğunu, bilirkişi tayin edilirken yasal unsurlara uyulmadığını, olayın kasten işlenmediğini, tazminata hükmedilirken kasten işlenmiş gibi değerlendirildiğini, davalının gelirine oranla tazminat miktarının çok yüksek olduğunu, avukatlık ücreti ve bilirkişi masraflarının haklılık oranı gözetilmeden paylaştırıldığını, bilirkişilerin Uşak ili dışından tayin edilmesi ve yasaya uygun şekilde görevlendirilmesi konusundaki taleplerinin nazara alınmadığını, tazminat tutarının fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/24 Esas ve 2014/268 Karar sayılı ceza dosyasında davalı ... hakkında olası kast ile yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2016/4981 Esas ve 2016/11611 karar sayılı karar ile onararak kesinleştiği kesinleşen maddi olgular bağlayıcı olup, taraflar yönünden de kesin delil niteliği taşıdığından,

anılan dosya içinde ve eldeki davada toplanan delillerden, olay günü aşırı alkollü olarak araç kullanan davalının meskun mahal dışında bulunan, Sivaslı-Uşak karayolunda aracını yol kenarına çekip durduğu sırada akan trafiği de umursamaz ve oluşabilecek sonuçları kabullenecek şekilde aracının içersinden kendisine ait ruhsatlı tabanca ile iki el ateş etmesi sonucu,

kurşunlardan birinin o anda yoldan geçen Şadi Arıkan'ın kullandığı otomobilin sol arka camına ve aracın arka koltuğunda oturan davalı ...'ın kafasına isabet etmesi sonucu davalı ...'ın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 01.03.2021 tarih ve 3453 sayılı raporuna göre davacının meydana gelen olaydan kaynaklı olarak geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, geçici iş göremezlik süresi içerisinde 2 ay süre ile başkasının yardımına gereksinim duyabileceği ve % 19,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeder şekilde yaralandığı, davalının araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu, kusurunun bulunmadığı,

davalının tam kusurlu olduğu olayda aktüerya bilirkişi raporuna göre maddi zararın. 277.942,21 hesaplandığı, ilk derece mahkemesince, 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin ulaşılmak istenilen manevi tatmin (doyum) için yeterli olduğu fazla olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; olay yerine gitmediğinin belirlendiğini, tanık ifadelerine itibar edilmediğini, elbiselerinde ve yeleğinde barut izine rastlanmadığını, karanlık bir ortamda görünüp tanınmasının mümkün olmadığını, bilirkişilerin yasal olarak listeden değil de rastgele seçildiğini, bu gerekçelerden dolayı tarafına haksız olarak ceza verildiğini, hukuk mahkemesinin ceza mahkemesi kararına uyduğunu, somut olayda alkollü olduğu için ayırt etme gücünden geçici olarak yoksun olduğunu, kimsenin hayatına bilerek veya isteyerek kast edecek bir insan olmadığını, olayın kast ile işlendiğini asla kabul etmediğini,

olay esnasında havaya ateş açtığını, her ne kadar kabul etmese de ceza mahkemesince olayın olası kastla işlendiğine hükmedildiğini, ancak hukuk mahkemesince olayın daha ağır bir şekilde geliştiği kanaatine varılarak hukuka aykırı tazminat miktarlarına hükmedildiğini, olayın Uşak ili sınırları içerisinde gerçekleşmiş olmasına rağmen bilirkişinin farklı bir ilden seçildiğini, bilirkişinin alanında uzman olması, bilirkişinin olayın meydana geldiği yeri iyi bilmesi, ona göre rapor hazırlanması gerektiğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalının aracını yol kenarına çekip durduğu sırada kendisine ait ruhsatlı tabanca ile ateş etmesi sonucu, kurşunlardan birinin o anda yoldan geçen araçta yolcu konumunda bulunan davacının başına isabet etmesi sonucu yaralanan davacının sürekli ve geçici iş göremezlik tazimatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 54 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,