Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/687 K.2025/13258

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda araçta yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya dair her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla meydana gelen kaza neticesinde davacının maluliyet kaynaklı maddi zararlarının (kalıcı, geçici-tam) tespiti ve davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur tespiti gerektiğini, davacının maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'ne sevkine karar verilmesi gerektiğini, aktüer sıfatına sahip bilirkişi kanalı ile tazminat hesabının yaptırılması gerektiğini, davadan önce sigorta şirketine müracaat edilmediğini, sigorta şirketinin temerrüdünden bahsedilemeyeceğini, hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden alınan 15.05.2018 tarihli raporda davacının kalıcı maluliyetinin olmadığı, iyileşme sürecinin 1 haftaya kadar uzayabileceğinin bildirildiği, davacının 1 haftalık geçici maluliyeti dikkate alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek davacının davasının kısmen kabulü ile 221,41 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine. İlk Derece Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ek kararı ile dava miktarı dikkate alınarak kararın kesin olduğu, sehven duruşma zaptında istinaf yolunun açık olarak gösterildiği durumun gerekçeli kararda düzeltildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve 15.04.2021 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, davacının maddi tazminat talebi yönünden kesin olarak karar verilmesinin doğru görülmediği, bu yönü ile davacı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile 15.04.2021 günlü ek kararın kaldırılması ve istinaf başvurusunun esastan incelenmesine, davacı vekilinin esasa yönelik olarak yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme tarafından hükme esas alınan maluliyet raporunun yanlış yönetmelik hükümleri esas alınarak hazırlandığını, davacının uzun süre tedavi görmesine rağmen iyileşemediğini, Adli Tıp Kurumu raporunda beyin ve sinir cerrahi uzmanı ya da nöroloji uzmanının bulunmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR