Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/6991 K.2023/10405

Taraflar arasındaki rücuen tazminat istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 14.04.2023 tarihli ek karar ile temyiz posta giderinin muhtıraya rağmen yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli giderlerin süresi içinde ödenmediği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik mahkemenin 14.04.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde (6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinde), temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin tamamının ödenmesi gerektiği vurgulanmış, ödenmemesi halinde yapılacak işlemlerin usul ve esasları gösterilmiştir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre mahkemece eksik 1.200,00 TL temyiz posta masrafının tamamlanması konusunda usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davacı vekiline 01.04.2023 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davacı vekilince yalnızca 300,00 TL mahkeme veznesine yatırılmış, kalan 900,00 TL temyiz posta gideri ise yasal süre içerisinde yatırılmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.