Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/7074 K.2023/12445

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.11.2018 tarihinde davalı ... tarafından sigortalanan aracın çarpması sonucu yaya olan davacının yaralandığını, davalıya yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını, bu nedenle şimdilik 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 360.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 01.06.2015 tarihinden sonra düzenlenen poliçelerde geçici iş göremezlik taleplerinin teminat dışında tutulduğunu, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, davacının meydana gelen kaza nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumundan herhangi bir ödeme alıp almadığının tespitini ve hesaplanacak bu tutardan mahsubu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının meydana gelen trafik kazasında yaralanması nedeni maluliyetinin oluştuğunun belirlendiğini, kusurlu bulunan sürücünün kullandığı aracın davalı ... tarafından düzenlenen poliçe teminatı kapsamında yer alan araçlardan olduğunu açıklayarak davanın kabulü ile 360.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 12.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davaya konu kazanın kasten yaralama olduğunu, trafik kazası hükümlerine göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, hükme esas alınan maluliyet raporlarının birbirleriyle çeliştiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif rant yönteminin esas alındığı hesaplamaya göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacı tarafından 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 97 nci maddesine ve zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) Genel Şartlarına uygun başvuru yapılmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini, bu nedenle mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hazırlık aşamasındaki bir kısım beyanlarda olayın kasten yaralama şeklinde gerçekleştiği ifade edilmiş ise de davaya konu kazanın Karayolları Trafik Kanunu'nun 86 ncı maddesinde sayılan mücbir sebep, zarar görenin veya bir üçüncü kişinin ağır kusurundan kaynaklanmadığı, aracın işletilme halinde olduğu, zarar verici fiil, zarar ve uygun illiyet bağı şeklindeki sorumluluk için aranan şartların gerçekleştiği, araç sürücüsünün kasıtlı eyleminin teminat dışı haller arasında düzenlenmeyip, rücuya tabi haller arasında düzenlendiği, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği açıklanarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, alınan kusur raporu ile davacının kazada kusurunun olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetince kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda; mahkeme aracılığı ile düzenlenmiş 27.05.2021 tarihli heyet raporunda, davacının eski peroneal motor arızası olduğu, bu arızanın dava konusu olaydan önce de mevcut olduğu belirtilmiş, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre sürekli iş göremezlik oranı % 60 olarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluştuğunun, yani haksız eylem ile illiyet bağı bulunduğunun belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Dosya içerisindeki sağlık kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli olmayıp eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının kaza öncesine ve sonrasına ait tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınmalıdır.

Söz konusu raporda; özellikle kazadan önce olduğu belirtilen sol peroneal arazın sürekli iş göremezlik oranını artırıp artırmadığı, kaza nedeni ile oluşan arazına etkisi olup olmadığı, kaza ile illiyet bağının bulunup bulunmadığı,

ömür boyu sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilerek ve bizzat muayene edilmek suretiyle yukarıda açıklandığı üzere içerisinde ortopedi uzmanı bulunan yetkili sağlık kurulundan gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp davacı tarafından kararın temyiz edilmediği göz önüne alındığında davalının usuli kazanılmış hakları gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir.