Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/7947 K.2025/3684

Bölge Adliye Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 14.09.2015 tarihinde yaya konumunda iken yaralandığını, kazaya karışan davalıya sigortalı aracın meydana gelen kazada kusurlu olduğunu, aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesinin bulunmadığını, davacının kaza neticesinde kalıcı iş göremezliğinin oluştuğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın kazaya karışan araç sürücüsüne ve sahibine ihbarı gerektiğini, davalının bir sorumluluğunun bulunmadığını, mahkeme aksi kanaatte ise Güvence Hesabının sorumluluğunun kazaya karıyan aracın sürücüsünün kusuru ile sınırlı olduğunu, kusur ve maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumundan aldırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıda kazadan kaynaklı sürekli iş göremezlik oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz sebebleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazadan kaynaklı olarak davacının maluliyetinin oluştuğunu, ameliyat olduğunu, hükme esas alınan maluliyet raporunu kabul etmediklerini, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Sözkonusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının kazadan kaynaklı yaralanmasına ilişkin olarak Mahkemece Mustafa Kemal Üniversitesi Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim dalından rapora alınmş, 15.02.2018 tarihli raporda, davacının Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine göre yapılan değerlendirme sonucu, ortopedi konsültasyonun da sağlam taraf ile mukayese edildiğinde hafif tıbial internal rotasyonu olduğu, komplikasyonsuz iyileşmiş tıbia kırığı arızasının olay tarihindeki 7 yaşına göre %3,3 olduğu ve iyileşme süresinin 4 ay kadar uzayabileceği belirtilmiştir.

Rapora karşı davalı vekili itiraz etmiş, Mahkemece yapılan değerlendirmede raporun kaza tarihinde yürürlükte olmayan yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği bu hali ile hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre rapor alınmasına karar verilmiş, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca tanzim edilen 24.06.2019 tarihli rapor dosyaya kazandırılmıştır.

İşbu raporda kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre davacının kazadan kaynaklı sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı, 9 ay geçici iş göremezliğinin öngörüldüğü belirtilmiştir.

Mahkemece bu rapora göre davacının kazadan kaynaklı maluliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Ne var ki yapılan değerlendirme eksik incelemeye dayalı olup yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki tedavi evrakından davacının kazadan kaynaklı olarak tıbia şaft kırığına maruz kaldığı ve ameliyat olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan rapor ile davacının %3,3 oranında maluliyetinin bulunduğunu tespit eden rapor arasında çelişki vardır. Karara esas teşkil eden raporda, ilk rapor ile neden farklılık oluştuğu değerlendirilmemiş, kazadan kaynaklı maluliyetinin oluşmadığı yönündeki tespitin yeterli olmadığı görülmüştür.

Şu halde; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) Adli Tıp'tan kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre içerisinde ortopedi uzmanın da bulunduğu heyetten, yargılama sırasında alınan her iki raporun da irdelendiği çelişkilerin giderildiği rapor alınarak kazadan kaynaklı maluliyetinin bulunup bulunmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespiti gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,