Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/8515 K.2025/5338

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın yaya konumunda olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 7.730,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 270,00 TL rapor ücretinin faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında dava değerini 292.235,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 270,00 TL rapor ücreti olmak üzere artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusuru, zararı, maluliyeti kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 292.235,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04.07.2022 arihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Davalı vekilinin karara itirazı üzerine, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usulüne uygun başvuru bulunmadığını, sigortalı aracın kusurunu ve davacının maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesabın hatalı olduğunu, vekalet ücretinin tam verilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın davacı yayaya çarpması sonucunda yaralanma nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacının maluliyetinin kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmiş olmasına, tazminatın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre belirlenmesinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava konusu kazaya ilişkin olarak polis memurlarınca tanzim edilen kaza tespit tutanağında, davalıya sigortalı aracın karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...'a çarptığı, bu kazanın oluşumunda Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 138.

Maddesinde düzenlenen yayaların uyacakları kurallara ilişkin hükmün b/3 fıkrasında düzenlenen "Karşıdan karşıya geçişler,Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek, zorundadırlar.

Ancak, 100 metre kadar mesafede yaya geçidi, okul geçidi veya kavşak bulunmayan yerlerde yayalar, taşıt trafiği için bir zorluk veya engel yaratmamak şartıyla ve yoldan gelen taşıtların uzaklık ve hızını kontrol ederek kendi güvenliklerini sağladıktan sonra en kısa doğrultuda ve en kısa zamanda taşıt yolunu geçebilirler.

Yollarda güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak sakınca yoksa taşıt yoluna girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devam etmek, taşıt yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlar varsa ilk geçiş hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle yapılır.

Yayalar için özel olarak yapılmış alt veya üst geçit, yaya köprüsü veya yaya tüneli gibi tesisler varsa yayalar buralardan yararlanmak zorundadırlar. " kuralı gereği yaya ...'ın tam kusurlu olduğu, sürücü ...'ın kusurunun bulunmadığı rapor edilmiştir.

Eldeki davada alınan kusur bilirkişisi raporunda, araç sürücüsünün Karayolları Trafik Kanunu madde 52/b'de düzenlenen sürücülerin hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak ve 47/c'de düzenlenen trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususlara riayet etmek kurallarını ihlal ettiğinden kazanın meydana gelmesinde %30 oranından kusurlu olduğu, yaya davacı ... ise aynı kanunun 68/b-3 ve yönetmelik 138/b kuralını ihlal ettiğinden %70 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

Hakem heyetince işbu rapor hükme esas alınarak belirlenen tazminata göre hüküm kurulmuştur. Ancak kaza tespit tutanağı ve hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmiştir.

Şu durumda; İtiraz Hakem Heyetince, soruşturma dosyasının tümü ve açılmış ise ceza dava dosyası getirtilip İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan, kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra varılacak sonuca göre, davalının usuli kazanılmış hakları korunarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi ve İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazının reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR