KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2023/8904 E., 2025/3618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/344-2023/344
Karar Metni
527 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.05.2013 tarihinde davacının desteğinin yolcu olarak bulunduğu Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) bulunmayan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucunda davacının desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının tahkim başvurusundan önce davacıya 03.01.2014 tarihinde 3.257,00 TL tazminat ödediğini, davacının 25.12.2013 tarihli ibranameyi imzaladığını, dava tarihi itibariyle 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesinde hüküm atına alınan 2 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının bakiye tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının eldeki tahkim başvurusundan önce davacıya 03.01.2014 tarihinde 3.257,00 TL tazminat ödediği, davacının 25.12.2013 tarihli ibranameyi imzaladığı, 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesinde; “Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.” hükmünün bulunduğu, dava tarihi itibariyle 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesinde hüküm atına alınan 2 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İTİRAZ
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın zamanaşımı hakkındaki usul hukuku kurallarına aykırı olduğunu, davalı ...
Hesabının yaptığını iddia ettiği ödemenin kısmi ödeme mahiyetinde olduğunu, sunulan ibraname belgesinin yapılan bu kısmi ödemenin makbuzu hükmünde olduğunu, bu tür yetersiz ödeme durumlarında ölüm olaylarında uzamış ceza zamanaşımı süresi olan 15 yıl içinde bakiye tazminat alacağı için başvuru yapılıp dava açılabileceğini, eldeki davada 2918 sayılı KTK’nın 111 inci maddesinin tatbikinin imkanının usulen mümkün olmadığını, bakiye destekten yoksun kalma tazminat alacağının hukuken bulunduğunu, fazlaya dair her türlü haklarının saklı tutulduğunu,
talepleri uyarınca esastan inceleme yapılarak aktüer bilirkişiden rapor alınmak suretiyle davaları hakkında karar verilmesi gerekirken isabetsiz gerekçe ile başvurunun reddine karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; kaza tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan davacının destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2023/8904, K. 2025/3618, 3 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama