Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9202 K.2024/5413

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların 12.01.2013 tarihinde davacıyı darp etmeleri neticesinde müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, kafatası kemiğinde kırık meydana geldiği, hayati tehlike geçirdiği, uzun bir tedavi süreci geçirdiğini beyanla belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada sürekli iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik 100,00 TL, tedavi süresince mahrum kalınan gelir için 100,00 TL ve 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili talebini 519.126,04 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili 12.01.2013 tarihinde davalıların, müvekkilini darp etmesi nedeni ile malul kaldığını beyan ederek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, ceza mahkemesi dosyasının getirtilerek incelendiği, sanıkların dosya davalıları olduğu, davalı ...'nin 3 yıl 4 ay, davalı Muhammed'in ise 4 yıl hapis cezası aldığı, kararın 07.06.2018 tarihinde kesinleştiği, tarafların kolluk marifeti ile sosyal ekonomik durum araştırmasının yapıldığı, davacının iş göremezliği nedeni ile sigorta tarafından bağlanan gelir ya da aylığının olmadığı,

Adli Tıp Kurumundan (ATK) alınan raporda davacının %34 oranında çalışma gücü kaybı bulunduğu ve 9 ay iyileşme süresi olacağının belirtildiği, aktüer hesaplama için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği 2021 yılı güncel asgari ücret miktarı ile alınan ek rapor ile 519.126,04 TL maddi tazminat miktarının belirlendiği, davacının taleplerini ıslah ettiği, manevi tazminat talebinde bulunulduğu, söz konusu yaralama eylemi ile kafatasında kırık oluşan davacının ibraz edilen resimlerden sol kaş üzerinde sol ön ve yanda kısmen kemik çöküntüsü olduğu, kafatasında iz kalması,

maluliyet oranı, kusur oranları dikkate alındığında manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile 519.126,04 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar istinaf başvurusunda; olaya davacının sebep olduğunu, davacının kusurunun bulunduğunu, hükmolunan tazminatı ödeme güçlerinin bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatının yüksek hesap edildiğini, manevi tazminatın yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın haksız fiilden kaynaklı maddi ve manevi tazminat davası olduğu, ceza yargılaması neticesinde davalıların adam yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğu, ceza yargılamasındaki kesinleşen vakıalar ve hukuk dosyası birlikte değerlendirildiğinde uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiği, davacıya ait Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) hizmet dökümünden olayın meydana geldiği Ocak ayında davacının 11 gün çalışmasının olduğu, olayın 12.01.2013 günü meydana geldiği, davacının ocak, şubat ve mart aylarında toplam 66 gün istirahat sebebiyle çalışamadığı,

mart ayından itibaren tekrar çalışmaya başladığı, buna göre davacının geçici iş göremezlik süresinin 66 gün olduğu ATK raporunda da geçici iş göremezlik süresinin tedavi uygulayan hekimin istirahat raporuna göre belirlenmesi gerektiği hususuna işaret edildiği, hükme esas alınan hesap raporunda ATK'nın geçici iş göremezlik süresinin 9 aya kadar uzayabileceği görüşüne göre 9 ay üzerinden yapılan hesabın bu yönüyle dosya kapsamına uygun olmadığı, davalıların bu hususa ilişkin istinaf talebi yerinde olduğu,

bilirkişi raporunda geçici iş göremezlik hesabı verilerine göre davacının geçici iş göremezlik tazminatı 922,73/30 x 66 = 2.030,00 TL olması gerektiği, manevi tazminat miktarının yerinde olduğu, davalıların istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 517.096,04 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar temyiz dilekçesinde istinaf talebinde ileri sürdüğü nedenler ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; 12.01.2013 tarihinde davalılar tarafından kasten yaralanan davacının maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54, 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun verdiği rapor uyarınca davacının %34 oranında maluliyetinin bulunmasına, kesinleşen ceza yargılaması ile davalıların kasten yaralama suçunu işlemiş olmalarına göre karar usul ve kanuna uygun olup, davalılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,