Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9630 K.2024/908

2.... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 09.10.2017

HÜKÜM/KARAR : Kabul /Red

İLK DERECE MAHKEMESİ

Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI

2017/409 E., 2019/491 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikte ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu ... hakkında yapılan takibin sonuçsuz kaldığını, dava konusu taşınmazını 29.03.2016 tarihinde düşük bedel ile diğer davalı ...'ye sattığını belirterek, borçlu ile üçüncü kişi arasındaki tasarrufun iptali karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, yapılan satış işleminin gerçek bir satış olduğunu bedelin ödendiğine ilişkin dekont örneği bulunduğunu, satışların da mal kaçırma kastıyla yapılmadığını idda ederek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, aynı yönde savunma yaparak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ivazlar arasında önemli oransızlık olmadığı, davalı üçüncü kişinin borçlunun mali durumunu bildiğinin davacı tarafından ispatlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, yerel mahkemece taşınmazın satış bedeli açıklaması ile gönderilen 48.000,00 TL bedelli dekontun ayrı bir ödeme imiş gibi dikkate alınarak taşınmazın toplamda 96.000,00 TL bedelle devredildiği yönünde bir kabule yer verilmesinin hatalı olduğunu; bu dekontun 48.000,00 TL bedelli dekont olduğunu, davalıların iddia etmediği şekilde bu ödeme dekontunda yer alan meblağın tapudaki satış bedeline ilave edilmek sureti ile taşınmazın satış bedelini belirlemesinin açık bir hukuka aykırılık teşkil ettiğini, taşınmazın fahiş bedelle devredilmiş olduğunun sabit olduğunu beyan ederek , ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı 3.kişinin taşınmazın tapuda gösterilen satış bedelinden ödemeyi yaptığını buna ilişkin yasal delil olan 30.03.2016 tarihli Türkiye İş Bankası A.Ş'den gayrimenkul satışına ilişkin davalı 3.kişi ... tarafından, taşınmazı satan alıcı davalı 2.kişi ... adına çıkartılan 48.000,00 TL dekontun dosyaya ibraz edildiği, 29.02.2016 tarihli taşınmazın satış temlikine ilişkin tapu kaydındaki satış bedelininde 48.000,00 TL olduğu, davalı 3.kişi tarafından tapudaki satış bedeli dışında ayrıca banka vasıtası ile ayrıca bir ödemede bulunulduğu savunmasında bulunulmadığı,

aksine davalı ... Tütür 30.05.2019 tarihli duruşmadaki beyanında, "Ben satış senedinde gösterilen 20.000,00 TL daha fark alarak dava konusu taşınmazı devrettiğini." beyan ettiği, bu kapsamda, somut olayda, tasarrufa konu taşınmazın tapudaki satış bedeli 48.000.00 TL olarak gösterilmesine karşın tasarruf tarihindeki gerçek değerinin 26.08.2019 tarihli bilirkişilerin raporu ile,

105.000.00 TL olduğundan, İİK'nun 278/2. fıkrasında aktin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği, akitlerin bağışlama hükmünde sayılacağı, söz konusu maddenin uygulandığı hallerde 3.kişinin iyi niyetli yada borçlunun alacaklısından mal kaçırmak kastıyla hareket ettiği konusunu bilip bilmemesinin önemli olmadığı,

ayrıca 3.kişi olan Resul Tüfetçi'nin taşınmazı gerçek değeri ile satın aldığını ve de tapuda gösterilen satış bedelinden ayrı ödemelerde bulunduğunu yasal delillerle kanıtlayamamış olduğundan, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1-b.2.maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm verilmesi sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, müvekkilinin taşınmazı satın alırken uygulamada yaygın şekilde görüldüğü üzere devir işleminin harca tabi olması nedeniyle, belediye rayiç bedeli üzerinden alım satım yapıldığını, devir bedelinin 48.000 TL olması halinde alıcı için 920 TL, satıcı için 920 TL olmak üzere toplam 1.940 TL tapu harcı tahsil edildiği, mahkemece tespit edilen 105.000 TL bedel üzerinden yapılan hesaplamada toplam 4.200 TL tapu harcı tahsil edileceğinden, uygulamada satış işlemleri için belediye rayiç bedelleri yaygın olarak esas alındığı,

bu durumun müvekkili aleyhine yorumlanmasının hatalı olduğunu, taşınmazı üzerine herhangi bir haciz veyahut şerh bulunmaksızın, bedelini nakden ödeyerek satın aldığını, davacı tarafından ileri sürülen tarafların arkadaş oldukları ve eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ettikleri iddiası ile ilgili delil sunulmadığı,

diğer davalının duruşma esnasında, dekontun haricinde bedel aldığını kabul etmesine karşın "20.000 TL" olarak belirtmiş olması kabul edilemez olmasına rağmen, dekont haricinde ödeme yapılmış olduğunun kabulü gerektiği, taşınmazın devir esnasında nakden ve defaten 48.000 TL, banka yoluyla 48.000 TL olmak üzere 96.000 TL bedel ile müvekkili tarafından satın alındığı, bedel farkı olmadığı belirterek, kararın bozulması istenilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283 ve 284 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, ivazlar arasında önemli oransızlık olduğunun sabit bulunmasına, davalı üçüncü kişi vekilinin cevap dilekçesinde ekte sunulan dekont karşılığı bedeli ödenerek satın alındığının belirtilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene davacı ...'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

4