Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2023/9955 K.2025/5262

İtiraz Hakem Heyeti kararı ve mahkeme ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.07.2020 tarihinde davacının yolcu olduğu ve davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketince yapılan ödemenin yetersiz olduğunu, bakiye için yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 30.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi 26.03.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiş, 01.12.2022 tarihinde talebini 250.302,51 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde.

02.11.2021 tarihinde davacıya 145.785,92 TL ödeme yapıldığını, sigorta şirketinin bu ödeme sonrası ibra edildiğini, ibra metninden görüleceği üzere davacının Sigorta Tahkim Komisyonunun 2021.E.221404 sayılı dosyasından feragat ettiğini, feragat nedeniyle davanın reddi gerektiğini, kusur oranının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti gerektiğini, kaza anında emniyet kemerinin takılı olup olmadığının araştırılarak takılı değil ise müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, maluliyet raporunun yetkili sağlık kuruluşundan alınmadığını,

kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından rücuya tabi bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, hesaplamanın hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, sigorta şirketinin rapor ücretinden sorumlu olmadığını, sigorta şirketi temerrüde düşürülmediğinden faizden sorumlu olmadığını, faiz türünün ancak yasal faiz olabileceğini,

aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 250.302,51 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 20.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın vekalet ücretine yönelik kabulüne, vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde AAÜT'ye göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olacak şekilde düzeltilmesine, diğer hükümlerin aynen hıfzına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.06.2023 tarih, 2023/266 D. İş, 2023/266 Karar sayılı ek kararı ile verilen kesin süreye rağmen kanun yoluna başvuran davalı vekilince eksik harcın yatırılmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz talebinin reddine, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı vekiline 02.11.2021 tarihinde 145.785,92 tazminat ödendiğini, sigorta şirketinin bu ödeme nedeniyle ibra edildiğini, açılmış olan dosyadan feragat edildiğini, bu nedenle davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, kusur oranının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğini, emniyet kemeri takılı olmadığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını, yetkili sağlık kuruluşundan alınmadığını, medikal firma raporlarında maluliyet bulunmadığının tespit edildiğini, tek taraflı alınan bir rapor olduğunu,

kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, SGK'ca yapılan ödeme olup olmadığının araştırılması gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, temerrüt oluşmadığından Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru tarihinden itibaren faiz istenebileceğini belirterek kararı temyiz etmiş, 26.06.2023 tarihli ek karar temyiz dilekçesinde temyiz dilekçesini kendisinin sunmasına rağmen, nispi harcın yatırılması için çıkarılan muhtıranın dosyanın vekili olarak kendisine değil, dosyayı takip etmeyen,

dosya içinde vekaleti bulunmayan bir vekile tebliğ edildiğini, muhtıranın geçersiz olduğunu, bu bakımdan nispi harcın süresinde yatırılmadığına dair mahkeme kararının da yerinde olmadığını, ek karar kaldırılarak temyiz gerekçelerinin incelenmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Davalı vekiline İtiraz Hakem Heyeti kararı 17.04.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili 27.04.2023 tarihinde İtiraz Hakem Heyeti kararını temyiz etmiş, maktu temyiz harcını da yatırmıştır. Saklama mahkemesi tarafından eksik nispi harcın yatırılması için muhtıra hazırlanmış, bu muhtıra dosyaya vekalet sunan, dosyayı takip eden ve temyiz dilekçesini sunan vekil dışında vekaletnamede ismi olmayan başka bir vekile 14.05.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, nispi temyiz harcı yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 13.06.2023 tarihli ek karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekiline 18.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili 26.06.2023 tarihinde hem nispi temyiz harcını yatırmış, hem de ek kararı temyiz etmiştir.

Nispi harcın yatırılmasına ilişkin muhtıranın vekaletname sunan ve davayı takip eden davalı vekili yerine başka bir vekile tebliğ edilmesi usulsüz olup, muhtıra tebliği geçerli sayılamayacağından ve davalı vekili tarafından ek karar ile nispi temyiz harcı öğrenilerek yatırılmış olması karşısında temyiz harcını yatırmamış olması nedeni ile temyiz dilekçesinin reddine dair 13.06.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve ödenen rakamın güncellenerek hesaplanan tazminattan düşülmüş olmasına, davacı yolcunun kazanın oluşumunda kusuru bulunmamasına, müterafik kusur indirimi yapılmamasının yerinde olmasına, sunulan maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun olmasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına,

faiz başlangıç tarihinin doğru belirlenmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR