Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/10115 K.2025/719

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, Dairemiz bozma ilamına karşı direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Davacının Dava konusu olayın hemen ardından hastaneye başvurduğu, hastaneye başvurusunda olayın araç dışı trafik kazası olduğunu beyan ettiği, olayın ardından Çiğli İlçe Emniyet Müdürlüğü Çiğli Polis Merkezi Amirliğine verdiği 17.08.2009 tarihli ifadesinde özetle; aracın bulunduğu bölgeye yaklaşarak kendisine hafifçe değdiğini, bu değmenin etkisi ile dere yatağına düştüğünü, daha sonra çarpan aracın kendisini Karşıyaka Devlet Hastanesine götürdüğünü, aracın plakasını alamadığını bildirdiği, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2009/14102 soruşturma 2009/8300 karar numarası ile soruşturma yürütüldüğü,

kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının tüm bu aşamalarda olayın trafik kazası olduğu şeklinde beyanda bulunduğu gözetilerek somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu durumda, Dairemizin 30.10.2023 tarih ve 2021/21463 Esas, 2023/11490 Karar sayılı bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.