Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/10562 K.2024/12427

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve dosya kapsamına göre hakimin yargısal faaliyetleri nedeniyle devletin hukuki sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından davacı dava dilekçesinde özetle; İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/266 E. Sayılı dosyasına yatırılan depo bedelinin nemalandırılmaması ve yargılamanın aşırı uzaması nedeniyle meydana gelen değer kaybının ve uğradığı zararın tespiti ile şimdilik 100.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kamu bankalarınca mevduatlara fiilen uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davanın ilk olarak İstanbul Anadolu 22. Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, anılan mahkemenin 03.06.2024 gün ve 2024/411 E. 2024/329 K. sayılı kararı ile davanın 6100 sayılı Kanunun 46.maddesi uyarınca hakim kararından, fiil ve davranışlarından dolayı açılan tazminat davası istemine ilişkin olduğu belirtilerek HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, kararın kesinleşmesi ve HMK 20.maddesinde öngörülen 2 hafta süre içerisinde istekte bulunulması halinde dava dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verildiği,

10.09.2024 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilinin hüküm doğrultusundaki talebi üzerine Dairemize gönderildiği, ancak temyiz formu düzenlenerek dosyanın maddi hata sonucu Dairemizin temyiz esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkla ilgili herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından dava dosyasının temyiz esasının kapatılmasına, ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapılmak üzere ilk derece mahkemesi esasına kaydedilmesine karar verilmesi gerekmiştir.