Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/11697 K.2025/11996

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece manevi tazminat talebi yönünden daha önce 2010/34 Esas, 2015/240 Karar sayılı 15.04.2015 tarihli hüküm bozma dışı bırakılarak kesinleştiğinden yeniden manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebi yönünden; davalı ... yönünden verilen 2010/34 Esas, 2015/240 Karar sayılı 15.04.2015 tarihli hüküm taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davalı ... yönünden yeniden maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 11.12.2023 tarihli ve 2023/9826 Esas, 2023/13339 Karar sayılı ilamıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442 nci maddesinin 3 üncü bendi ve 4421 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin b-1 inci bendi gereğince takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,