Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12499 K.2025/15172

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin .... İl Başkanlığı görevini yürüttüğünü; davalı ...'in internet yayın yönetmeni, davalı ...'un sorumlu müdür olduğu www....com.tr isimli internet sitesinde 19.08.2014 tarihinde yapılan "O madenler ...'li vekillerin çıktı" başlıklı haber nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, gerçek dışı haber ile basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin içerik sağlayıcı olmadıklarını, 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanuna göre kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, esas yönünden ise haberin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2014/20 46... /905 Karar sayılı kararıyla; dava konusu haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, manevi tazminat talebinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25.10.2017 tarihli ve 2015/16185 Esas, 2017/6337 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu haberin yayınlandığı tarihte yürürlükte olan 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi Ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 4. maddesinde “(1) İçerik sağlayıcı, internet ortamında kullanıma sunduğu her türlü içerikten sorumludur.” şeklindeki düzenleme ile internet yayın yönetmeni ve internet sorumlu müdürünün sorumlular arasında sayılmadığı,

davalı ... internet yayın yönetmeni, diğer davalı ... ise internet sorumlu müdürü olup, 5651 sayılı Kanunu'nun 4. maddesine göre sorumluluklarının bulunmadığı, bu nedenle adı geçen davalılar hakkında davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanuna göre internet yayın yönetmeni ve sorumlu müdür olan davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalıların içerik sağlayıcı olarak sorumlu olduklarını, davalıların yönetici oldukları www....com.tr isimli internet sitesinde müvekkili hakkında iftira niteliliğinde haber yapıldığını, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www...com.tr isimli internet sitesinde 19.08.2014 tarihinde yapılan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR