Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/12717 K.2025/12341

Karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... ve İletişim ... A.Ş adına davalı ...'ın imtiyaz sahibi olduğu ...'nde 21.10.2014 tarihinde davalı ... tarafından kaleme alınan "savunmamdır" başlıklı köşe yazısı nedeniyle müvekkili vakfın kişilik haklarının saldırıya uğradığını, köşe yazısının aynı tarihte gazetenin internet sitesinde de yayınlandığını, yayınlanmasında kamusal bir yarar bulunmadığını, somut olgu isnat edildiğini, özle biçim arasında bağ olmadığını, yazının müvekkili vakfın itibarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, hükmün tirajı yüksek üç gazetede yayınlanması ve gazetenin internet sitesinden yayının kaldırılması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'nin sanık olarak yargılandığı İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/235 Esas sayılı dosyasına sunulan savunma dilekçesinin dava konusu gazetede köşe yazısı olarak yayınlandığını, savunma dokunulmazlığı ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, davacı vakfın kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu köşe yazısında, hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmayan davacı vakfın, iddia olunan siyasi kişi ya da kişiler tarafından rüşvete aracı kılındığı vurgulanmak suretiyle siyasi kişiliği bulunmayan davacı vakfın kişilik haklarının saldırıya uğradığı, metnin içeriğindeki ifadelerin ölçülü olmadığı, savunma bağışıklığı kapsamında değerlendirilmesinin olanaklı kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

yazının üzerinden geçen zaman değerlendirildiğinde hükmün yayınlanması talebinin reddine, internet yayınına erişimin engellenmesi talebi yönünden Sulh Ceza Hakimliği görevli olduğundan bu istemin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kanunlara uygun kurularak faaliyet gösteren müvekkili vakıf hakkında dava konusu köşe yazısında olgusal dayanağı olmayan söz ve ifadeler kullanıldığını, saldırının ağırlığına göre hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, amacına uygun ve zararı telafi edebilecek bir miktarda olduğunun değerlendirilemeyeceğini, miktar yönünden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; köşe yazısında savunma dokunulmazlığı sınırlarının aşılmadığını, müvekkili ...'nin sanık olarak yargılandığı İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/235 Esas sayılı dosyasına sunulan savunma dilekçesinin dava konusu gazetede köşe yazısı olarak yayınlandığını, tape ve fezlekeler değerlendirildiğinde yayın tarihinde köşe yazısı yönünden yeterli olgusal temelin bulunduğunu, ifade ve basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, davanın reddedilmesi gerektiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 21.10.2014 tarihinde ... ve gazetenin internet sitesinde yayınlanan köşe yazısının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile manevi tazminat, kararın yayınlanması ve yazının internet sitesinden kaldırılması talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu köşe yazısında sarf edilen ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin; olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harçlarının davacıya ve davalılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2025 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ile ilgili birbirine yakın tarihlerde sarf edilen aynı veya benzer sözler sebebiyle farklı kişiler hakkında açılan davalarda davanın reddi gerektiğine ilişkin Dairemizin emsal kararları bulunduğundan (2017/4017 -2018/8111 ; 2016/2709 -2018/39 ; 2021/18277- 2022/10750) ve anılan emsal kararlardaki açıklamalar doğrultusunda işbu davanın da reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönünde tezahür eden görüşüne iştirak edemiyorum.