KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2024/2244 E., 2024/3299 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Ek karar tarihi
- 08.02.2024
- Sayısı
- 2023/1160 E., 2023/1471 K.
- İlk derece mahkemesi
- Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/4 E., 2023/329 K.
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 08.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.
Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.
Tasarrufun iptali davalarında dava değerini, takip konusu alacak ile dava konusu şeyin değerinden hangisi az ise o değer oluşturur. Dosya içeriğine göre dava konusu taşınmazın tasarruf tarihindeki gerçek değeri; 314.014,67 TL, davacının alacağına konu Nevşehir İcra Müdürlüğünün 2019/11724 sayılı dosyasında takipte kesinleşen miktar ise 176.816,07 TL olup, temyize konu edilen bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2024/2244, K. 2024/3299, 15 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama