Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/2955 K.2024/6945

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan )17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl/birleşen davada davacılar vekili ile katılma yoluyla asıl/birleşen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl dosyada davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin oğlu ...'nın yolcu olarak bulunduğu trafik sigortasız aracın 27.07.2011 tarihinde karıştığı trafik kazasında vefat ettiğini, müvekkili .... ve kızı ...’nın kazada ağır derecede yaralandığını, ...'nın en az %78 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile ...nın vefatı sebebiyle davacı ... için 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, her bir davacı için 2.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren 8 iş günü sonrasından itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiş; 13.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile asıl ve birleşen davadaki taleplerini toplam 378.713,00 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; aynı kaza nedeni ile davacı ... için 15.000,00 TL bakıcı giderini belirsiz alacak olarak talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 04.02.2016 tarihli ve 2013/223 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile; asıl davada davanın kabulü ile davacı ... için 24.714,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 150.544,00 TL maluliyet tazminatı olmak üzere toplam 175.258,00 TL tazminatın ve davacı ...

Yanık için 95.307,00 TL maluliyet tazminatının (her bir tazminat türü yönünden ayrı ayrı 200.000,00 'er TL'lik sigorta limiti ile sınırlı tutulmak suretiyle) 16.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, birleşen davada davanın kabulü ile 108.148,00 TL bakıcı giderinin ( tazminat türü yönünden 200.000,00 TL'lik sigorta limiti ile sınırlı tutulmak suretiyle) 16.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, katılma yoluyla davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/3100 Esas, 2018/12529 Karar sayılı kararı ile.

"Somut olayda, mahkemece her iki davacının maluliyet oranları ile ilgili rapor alınmış ve davacı ...’nın maluliyet oranı belirlenmiş ise de, davacı ...’nın maluliyet oranını tespit eden 22.12.2014 tarihli ATK raporunun bakıcı gideri konusunda denetime elverişli olmadığı, o halde, ATK 3. İhtisas Kurulundan davacı ...’nın önceki maluliyeti gözetilip sadece dava konusu kaza nedeni ile meydana gelen maluliyet şekli ve oranı dikkate alındığında, bakıcıya ihtiyaç olup olmadığı konusunda ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği;

somut olayda, asıl davada davacı ...’nin maluliyet tazminata dair dosya içerisinde davalı ...

Hesabına başvuru yapıldığına ilişkin belge bulunmamasına göre, davalı ...'nın asıl davada davacı ...’nin maluliyete dayalı tazminat talepleri için dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, mahkemece; asıl davada davacı ... için hükmedilen 150.544,00 TL maluliyet tazminatının tamamına asıl dava tarihi 23.07.2013 tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken davacı ...’nin maluliyeti nedeni olmayan ödeme tarihi 16.07.2013 tarihinden faiz yürütülmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.11.2023 tarihli ve 2019/339 Esas, 2023/875 Karar sayılı kararı ile; asıl davada ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... tarafından, destekten yoksun kalma tazminatı talebiyle davalı ... hakkında açılan davanın reddine, asıl davada ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... tarafından, ...'ın maluliyeti nedeniyle tazminat talebiyle açılan davanın kısmen kabulü ile 58.240,72 TL tazminatın dava tarihi olan 23.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacılara verilmesine,

asıl davada davacı ... tarafından maluliyet tazminatı talebiyle açılan davanın kabulü ile 95.307,00 TL tazminatın 16.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacı ...'na verilmesine, birleşen davada davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 864,90 TL maddi tazminatın 16.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacı ...'na verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen (bozma üzerine verilen) kararına karşı süresi içinde asıl/birleşen davada davacılar vekili ile katılma yoluyla asıl/birleşen davada davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl/birleşen davada davacılar vekili temyiz dilekçesinde; toplam özür oranı %78 olan müvekkili ... yönünden bakıcı gideri hesaplamasının usul, yasa ve hakkaniyet gereği olduğunu, Adli Tıp raporundan ve diğer rapordan da anlaşılacağı üzere müvekkilinin Adli Tıp Kurumuna göre kazaya bağlı özür oranı %28 olmakla birlikte kaza öncesi de %50 özür oranı olduğu ve kaza öncesi bu oran yönünden de bakıldığında bakıcıya muhtaç değilken kaza sonrası bakıcıya muhtaç duruma geldiğinin aşikar olduğunu, hesaplamada da yanlışlıkların mevcut olduğunu, hüküm tarihine en yakın hesap tarihindeki güncel ücret esas alınarak hesap yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Asıl/birleşen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri taleplerinin teminat dışı olduğunu, temerrüt gerçekleşmemiş olduğundan faiz talep hakkının oluşmadığını, aksi kanaat halinde ise asıl ve birleşen davada belirlenen faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; asıl davada, trafik sigortasız aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı talebine ve yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine; birleşen davada yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 ve 46 ncı maddeleri, ... Yönetmeliği.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bozma sonrası mahkemece verilen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR