Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/4203 K.2025/13281

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

17.08.2021 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu otomobil ile kaza tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) bulunmayan başka bir otomobilin karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, davacının kazadan önce 2017 yılında doğuştan gelen kalça rahatsızlığından dolayı ameliyat olduğunu, kalçasına protez takıldığını, ameliyat sonrası davacının rahatsızlığının tam anlamıyla giderildiğini, kalıcı bir hasarının kalmadığını, davacının kazadan önce desteğe ihtiyaç duymaksızın ayakta durabildiğini,

17.08.2021 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle davacıya takılan kalça protezinin kırıldığını, kırılan proteze bağlı sinirlerinin zedelendiğini, davacının kaza sonrası ayakta desteksiz duramadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak şimdilik 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 10,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 10,00 TL belgelendirilemeyen tedavi gideri olmak üzere toplam 15.030,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş;

talep artırım dilekçesiyle talebini toplam 385.025,30 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun taleple bağlı kalınarak kabulüne, 375.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.486,50 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.788,80 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 3.750,00 TL belgelenmemiş sağlık harcamaları olmak üzere toplam 385.025,30 TL tazminatın 03.02.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının hüküm kısmının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesine, davacı lehine 17.900,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesine, hükmün kalan kısmının aynen icrasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının tahkim yargılamasından önce davalıya gerekli belgeler ile başvuru yapmadığı için başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddi gerektiğini, kusur raporunun ve maluliyet raporunun hatalı olduğunu, illiyet bağının sabit olmadığını, progresif rant yöntemine göre yapılan tazminat hesabının hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8-1,65 teknik faize göre yapılması,

hatır taşıması ve müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, davacının ev hanımı olması nedeniyle davacı lehine geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalının geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderinden poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, geçici bakıcı gideri tazminatının net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, brüt asgari ücrete göre yapılan hesabın hatalı olduğunu beyan etmektedir.

Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; davacı lehine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kaza tarihinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) bulunmayan otomobilin karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve belgelendirilemeyen tedavi gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında alınan kusur bilirkişi raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, davacının, davalının sorumlu olduğu sigortası olmayan araçta yolcu olmadığı, bu nedenle davalı lehine hatır taşıması indirimi yapılamayacağının anlaşılmasına, davacının müterafik kusuru olduğuna ilişkin delil bulunmamasına,

davalının geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve fatura edilemeyen SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderinden poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin doğru olmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 31.10.2022 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, raporun düzenlendiği yönetmelikte isabetsizlik olmadığı, raporda 17.08.2021 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazasındaki yaralanması sonucu oluşan “sol kalça protezi dislokasyonu(kalça protez çıkığı) ve siyatik sinir hasarı” arızası nedeniyle davacının %60 oranında sürekli maluliyeti bulunduğunun tespit edildiği,

ancak dosya kapsamında davacıya doğuştan gelen sol kalça rahatsızlığı nedeniyle 28.09.2017 tarihinde ameliyat ile sol kalça protezi takıldığına ilişkin 28.09.2017 tarihli hastane evrakının bulunduğu, maluliyet tespitinin yapıldığı raporda ise 17.08.2021 tarihli trafik kazasından önce söz konusu kalça protezi nedeniyle davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığı, raporda tespit edilen %60 oranındaki maluliyetin yüzde kaçının kaza öncesine dayandığı, yüzde kaçının davaya konu kazadan sonra oluştuğu yönünde herhangi bir tespitin bulunmadığı,

davacının sürekli iş göremezliğinin dava konusu kaza sonucu oluşup oluşmadığının, yani haksız eylem ile davacıdaki maluliyetin arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, anılan raporda davacının kazadan önceki durumu yönünden açık bir değerlendirmenin yapılmadığı, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı kanaatine varılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının kazadan önceki ve sonraki tüm tedavi belgeleri ile 28.09.2017 tarihinde geçirmiş olduğu sol kalça protezi ameliyatına ilişkin hastane evrakları dosya arasına alındıktan sonra, davacının yeniden muayenesi yapılarak, öncelikle davacının davaya konu 17.08.2021 tarihli trafik kazasından önce maluliyetinin bulunup bulunmadığı, trafik kazası nedeniyle ne oranda maluliyetin oluştuğu, davacıda tespit edilecek maluliyet ile kaza arasında illiyet bağının olup olmadığı,

kazanın davacının maluliyet oranına etki edip etmediği hususlarının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzuna göre yukarıda açıklandığı şekilde Adli Tıp Kurumu veya davacının ikametine en yakın Üniversite Hastanesinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümünden içerisinde Ortopedi ve Travmatoloji ile Nöroloji Bölümü uzmanlarının da bulunduğu heyetten rapor alınıp (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde

hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR