Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/4251 K.2025/15466

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın 25.09.2022 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacı yolcunun yaralanarak malul kaldığını belirterek ve belirsiz alacak olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talebin sürekli iş göremezlik zararından kaynaklandığı, maluliyet oranının tespiti için bilirkişi görevlendirildiği, bilirkişi raporunda trafik kazasına bağlı engellilik oranının %0 (sıfır) olduğunun bildirildiği, sürekli maluliyet halinin ispat edilemediği gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun, dosyadaki delil ve belgelerle uyumlu, detaylı, gerekçeli, Yargıtay ilke kararlarına uygun, taraf iddia ve savunmaları bakımından telafi edici, objektif, varılan sonuçlar bakımından denetlenebilir ve yeterli görüldüğü gerekçesiyle davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyetince yaptırılan bilirkişi değerlendirmesinin gerçeği yansıtmadığını, sigorta şirketine ibraz edilen raporun mevzuata uygun olduğunu, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, gerekli görüldüğü halde yeni maluliyet raporu alınmak üzere ara karar oluşturulması gerektiğini, aktüer raporu alınarak sonuca gidilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Davacının beden gücü kaybına yönelik olarak sunduğu Kahramanmaraş ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen rapora göre; trafik kazası sonrası davacının “alında yırtık 4x0.5 ve 7x0.5-yüzde sabit iz” nedeni ile %5 oranında sürekli maluliyetinin oluştuğu belirlenmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince dosya kapsamında alınan bilirkişiler ... .., .. .., .. tarafından hazırlanan 08.12.2023 tarihli raporda ise; davacının sağ frontal bölgeden başlayıp paryetale orta hat boyunca uzanan yaklaşık 15 cm skalp kesisi olduğu, çekilen grafilerinin doğal olduğunun tespit edildiği,

yapılan son muayenesinde 5cm'lik kısmı saçlı deri içinde seyreden 7x0,5 cm'lik ciltten açık ve hipertrofik yüzde sabit iz vasfında skar izlendiği, Resmi Gazete'de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğin skar dokularının ebatlarının da engellilik verilen (vücut yüzey alanının) %1'in altında olduğu cihetle; çocuğun dava konusu kaza ile illiyetli skar dokusuna bağlı engelliliğinin %0 olduğu, ÇÖZGER kapsamında özel gereksinimi olmadığının bildirildiği,

Uyuşmazlık Hakem Heyetince de bu ikinci rapor hükme esas alınarak başvuru maluliyet oluşmadığı gerekçesiyle başvuru sahibinin taleplerinin reddine karar verildiği, davacının itirazı üzerine.

İtiraz Hakem Heyetince, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosyadaki delil ve belgelerle uyumlu, detaylı, gerekçeli, Yargıtay ilke kararlarına uygun, taraf iddia ve savunmaları bakımından telafi edici, objektif, varılan sonuçlar bakımından denetlenebilir ve yeterli görüldüğü gerekçesiyle Uyuşmazlık Hakem Heyetinin ret kararı vermesinde usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediğinden davacının itirazının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı tarafından başvuru sırasında sunulan raporla, Uyuşmazlık Hakem Heyetince dosya kapsamında alınan teknik bilirkişi raporu arasında çelişki oluşmuş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince Adli Tıp Uzmanı heyet üyeleri tarafından hazırlanan teknik bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacıda oluşan yara nedbesinin (skar) keloid veya hipertrofik skar niteliğinde olup olmadığı ve vücut yüzeyinin yüzde birinden fazla alanı kaplayıp kaplamadığı hususlarına dikkat edilerek,

davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik atfı ile olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan "Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik" hükümlerine uygun olarak ve yukarıda açıklandığı şekilde içerisinde plastik cerrahi uzmanının da bulunduğu başka bir üniversite hastanesinden çelişkilerin giderilmesi için rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR