Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/4910 K.2025/13056

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.03.2021 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında sürücü müvekkilinin malul kaldığını belirterek sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri olarak şimdilik 8.200,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini toplam 351.492,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini, eksik evrakla başvuru yapılması nedeni ile davanın usulden reddi gerektiğini, mevzuata aykırı rapor ile tazminat hesabı yaplamayacağını, kusur raporu alınması gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz oranı kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı tazminatından sorumlu olmadıklarını belirtmiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 351.492,00 TL'nin 14.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV.İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile toplam 348.787,90 TL'nin 14.11.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıya ödenmesine, geçici iş göremezlik zararına ilişkin 2.704,10 TL'lik fazla talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini, kesinleşen karar yönünden müvekkili lehine usuli müktesep hak doğduğunu, başvuru şartı gerçekleşmediğinden davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, kazaya neden olduğu iddia edilen aracın cinsinin araştırılması gerektiğini, aracın 50 cc ve üzerinde olduğunun ispat edilemediğini, davacı aracın motorlu bisiklet olmadığını iddia ediyor ise bunun aksini aracın tescil belgesini ibraz ederek ispat etmesi gerektiğini, kusur raporunun denetime elverişli olmadığını, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını,

maluliyet oranının gerekenden yüksek olduğunu, raporun taraflarına tebliğ olunmadığını ve daha sonra itiraz üzerine tebliğ edildiğini, maluliyet bilirkişi ön raporundaki eksik tıbbi evrak tamamlanıp dosyanın heyete yeniden tevdi edilmesi gerekirken hangi aşamada yeni bir üniversite hastanesi raporu alındığının anlaşılamadığını, dosyanın yeniden ilk derece hakem heyeti aşamasında ön rapor sunan medikal bilirkişi heyetine tevdii edilerek raporların nihai sonucunun bildirilmesinin istenmesi yönünde ara karar kurulmasının talep edildiğini, bu konudaki taleplerinin değerlendirme dışı tutulduğunu, kaza nedeniyle diz, bacak,

ayak ve baş bölgesinden yaralanma geçiren davacı koruyucu tertibat kullanmadığından müterafik kusuru bulunduğunu, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz oranı kullanılması gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı tazminatından sorumlu olmadıklarını, davacının SGK'dan ödeme alıp almadığının araştırılması gerektiğini, fiilen bakıcı tutulduğu belgelenmedikçe hesaplamanın brüt asgari ücret üzerinden yapılamayacağını, temerrüt gerçekleşmediğini belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle oluşan bedensel zarardan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR