Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/5097 K.2024/11474

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; rehin alacaklısı olduğu davalıya kasko sigortalı aracın hasarlandığını belirtip rehin alacağına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000,00 TL hasar bedelinin ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. YARGILAMA SÜRECİ

1.İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2011 tarihli kararıyla, davanın kısmen kabulü ile 25.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, davalının poliçe limiti dahilinde (20.000,00 TL) sorumlu tutulmasına karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 14.01.2013 tarih, 2012/3183 esas- 2013/57 karar sayılı ilamıyla; "...

Mahkemece hükümde davanın 25.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verildiği halde davada başkaca davalı olmadığı halde davalı ... şirketinin poliçe limiti dahilinde 20.000,00 TL’den sorumlu tutulmasına hükmolunmuştur. Oysa davanın dayalı olduğu kasko sigorta sözleşmesinde teminat limiti 32.500,00 TL olup, hüküm infazda tereddüt oluşturacak biçimde kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların dosya içinde bulunan delillere ve kasko sigorta sözleşmesine uygun olarak açık, şüphe ve tereddüt oluşturmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuştur.

2.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 13.11.2013 tarihli karar ile davanın kabulü ile 25.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, davalının 32.500,00 TL tutarında olan kasko sigorta poliçesi kapsamında sorumlu tutulmasına karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 16.02.2015 tarih, 2014/22815 esas- 2015/2849 karar sayılı ilamıyla; zararın sigorta kapsamına giren bir olaydan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve aracın tescil kaydı üzerine konulan hacizlerin araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

3.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... gerek araç üzerine tutulan bilgi alma tutanağı, gerek araştırma oto görgü tespit tutanağında araç motoru, şanzımanın camı ve kasa aksamının olmadığının belirtildiği bu hususların aracın çalmması, çarpma veya yanması nedeniyle meydana geldiği konusunda davacı tarafından herhangi bir delil ibraz edilmediği, hasar ihbarının bulunmadığı yani ispat külfeti gereği olarak iddiasını ispata yarar belge ve bilginin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle..."davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; zararın sigorta kapsamında kalmadığını ispat yükünün davalıda olduğunu, talebin teminat dışında kaldığına ilişkin iddiaların davalı ile sigortalısı arasında kaldığını, davacının 3. kişi rehin alacaklısı olarak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR