Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/5516 K.2024/6896

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın onanmasına ilişkin Dairenin 05.10.2022 tarihli ve 2021/27208 Esas 2022/11496 Karar sayılı kararının düzeltilmesi davacı tarafından istenilmiş ve İlk Derece Mahkemesince karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, anılan ek karar temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından İlk Derece Mahkemesine verilen 25.12.2023 tarihli dilekçe ile Daire kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmuş ve İlk Derece Mahkemesince 23.01.2024 tarihli ek karar ile karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmiş; anılan ek karar temyiz edilmiştir.

Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme isteklerini inceleme yetkisi münhasıran kararı veren Yargıtay'ın ilgili Dairesine ait olduğundan ve İlk Derece Mahkemelerinin bu tür talepleri inceleme yetkisi bulunmadığından, ek karara yönelik temyiz isteğinin kabulüyle, İlk Derece Mahkemesinin 23.01.2024 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına,

Davacının karar düzeltme isteğinin incelenmesine gelince;

Dava, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince dava red edilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25 inci Hukuk Dairesince, davacı istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ve karar Dairece onanmıştır.

Davacı 25.12.2023 tarihli dilekçesiyle Dairenin onama kararına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda istinaf ve temyizin yer aldığı olağan kanun yolu sisteminde karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi halinde Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu bulunmadığından bu kararların yeniden incelenmesi mümkün değildir.