Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/5736 K.2025/12501

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.06.2016 tarihinde müvekkilinin arıza sebebiyle çekilmekte olan aracıyla, davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, davalı tarafından ödeme yapılmadığını belirterek şimdilik sürekli iş göremezlik tazminatı için 50,00 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında müvekkilinin sorumluluğu olduğunu, davacının sunduğu maluliyet raporunun hükme esas alınmasını doğru olmadığını, maluliyet oranını kabul etmediklerini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan maluliyet raporunun usulüne uygun olduğu, kusur raporuna göre sigortalı araç sürücüsünün %75 kusur olduğu kabul edilerek başvurunun kabulü ile taleple bağlı kalınarak 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 13.07.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvurana verilmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada alınan kusur raporunun usule uygun olduğunu kabul edilerek davacının itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kusur raporunun uygun olmadığını, kusur raporu ile kaza tespit tutanağının çelişkili olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik tazminat talebine ilişkindir.

Davaya konu trafik kazasına ilişkin kaza tespit tutanağında davacının kazanın oluşumunda kusuru olmadığı, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde Karayolları Trafik Kanunu'nun 57/1-a maddesi uyarınca tam kusurlu olduğunun belirtildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan 24.11.2023 tarihli kusur raporunda ise davacının hızı sebebiyle %25 davalının %75 kusurlu olduğu tespit edilerek davacının %25 kusurlu olduğunun kabulü ile zararın hesap edilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu kaza sebebiyle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/1096 E. sayılı dosyasında yapılan ceza yargılamasında, dosya kapsamında alınan 24.04.2018 tarihli trafik bilirkişi raporuna göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazada asli ve tam kusurlu olduğu, davacı ...'ın ise kusur ve ihlalinin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davalıya sigortalı aracın sürücüsüne adli para cezası verildiği, kararın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi Dairesinin 2020/160 Esas sayılı dosyasında incelendiği ve sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddi kararı üzerine mahkeme kararının 12.03.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; ceza dosyasında alınan kusur raporu ile kaza tespit tutanağı, dosya kapsamı ile oluş şekline göre tarafların olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildiği anlaşılmakla davacının %25 kusurlu kabul edilmesi hatalı olup davalıya sigortalı araç sürücüsü %100 kusurlu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR