Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/7407 K.2025/6010

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalının ZMSS olduğu ve davacının içinde yolcu olarak bulunduğu minibüsün direksiyon hakimiyetini kaybederek su kanalına devrilmesi sonucunda davacının yaralanarak malul kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 24.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere 25.000,00 TL maddi tazminatın davalıya yapılan başvuru tarihi olan 19.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sigorta vekili cevap dilekçesinde, kendilerine usulüne uygun bir başvuru bulunmadığını bu nedenle davanın usulden reddinin gerektiğini, davanın kabulü anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin poliçe kapsamında yer almadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 23.10.20 18... /11 23... /1166 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, 12,097,98 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 140.985,40 TL sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı 153.083,38 TL'nin 11.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Mahkemenin 23.10.20 18... /11 23... /1166 Karar sayılı kararı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf edilmiş olup; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2019/216 Esas, 2019/2078 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurunun esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemece verilen 23.10.20 18... /11 23... /1166 Karar sayılı karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/163Esas, 2021/67 Karar sayılı ilamı ile; "Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden, davacının maluliyet durumuna ilişkin kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan “Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliği” hükümlerine uygun, yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi’nce bu hususa yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." şeklindeki gerekçe ile mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 03.02.2022 tarih ve 2021/240 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 30.285,34 TL sürekli iş göremezlik, 12.097,98 TL geçici iş göremezlik toplamı 42.383,32 TL'nin 11.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

C. İstinaf

Mahkemenin 03.02.2022 tarih ve 2021/240 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararına karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 26.01.2023 tarih ve 2022/751 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk kaldırma ilamı öncesi aldırılan bilirkişi raporunda hesaplama asgari ücret üzerinden yapıldığından ve bu hesaplama sonucu mahkemece verilen hükmün davacı tarafça kanun yoluna taşınmadığı görülmekle, kazanılmış haklar ile birlikte Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2021/(21)10-188 Esas, 2022/87 Karar sayılı ilamı nazara alınarak kaldırma ilamından önceki asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile,

12.097,98 TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 48.147,69 TL sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 60.245,66 TL'nin davalıdan (poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olacak şekilde) 11.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile bilikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararında; "sunulan rapora karşı itiraz mevcut ise de, ilk kaldırma ilamı öncesi aldırılan bilirkişi raporunda hesaplama asgari ücret üzerinden yapıldığından ve bu hesaplama sonucu mahkememizce verilen hükmün davacı tarafça kanun yoluna taşınmadığı görülmekle, kazanılmış haklar ile birlikte Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2021/(21)10-188 Esas, 2022/87 Karar sayılı ilamı nazara alınarak kaldırma ilamından önceki asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama mahkememizce hükme esas alındığı" şeklindeki gerekçesinin hukuka aykırı olduğunu,

22.01.2024 tarihli raporda bilirkişinin bilinmeyen aktif dönemi 01.01.2025 tarihi ve sonrası olarak hesaplaması gerekirken 2019 yılından başlatılmış olmasının eksik ve hatalı olduğu gibi sürekli iş göremezlik zararının eksik hesaplanmasına sebep olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur raporunda dava konusu kazanın meydana gelişinde müvekkili sigorta şirketine sigortalı otobüs sürücüsünün % 100 oranında asli ve tam kusurlu olduğuna dair belirlemenin doğru olmadığını, hükme esas alınan, dosya içeriğinde mevcut İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporun davacının gerçek maluliyet durumunu yansıtmamakla birlikte, eksik ve hatalı tespitler içerdiğini, ayrıca dosya muhteviyatındaki raporlar arasında büyük oranda çelişki bulunduğunu, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, aktüer raporunun hatalı olduğunu,

SGK tarafından yapılan ödeme var ise hesaplamada dikkate alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı giderinden davalı ... şirketinin sorumluluğu bulunmadığını, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamı ile kesinleşen yönlere ilişkin yeniden temyiz incelemesinin yapılamayacak olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 16.04.2025 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı yolcu olarak bulunduğu araçta yaralanarak malul kaldığı gerekçesi ile tazminat talebinde bulunmuş ilk derece mahkemesi davacının %16.2 maluliyetine göre hesaplanan 12.097,98 TL geçici iş görmezlik, 140.985,40 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere 153.083,38 TL tazminata karar vermiş bu karar davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine BAM istinafı esastan reddetmiştir. Karar temyiz edilmekle Yargıtay Yüksek Dairesi kaza tarihi itibarı ile maluliyetin Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik’e göre belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Bozma kararına uyan ilk derce mahkemesi bu kez davanın kısmen kabulü ile 12.097,98 TL geçici iş görmezlik, 30.285,34 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere 42.383,32 TL tazminata karar vermiştir. Verilen bu karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/4 maddesi uyarınca Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir ve istinafa gidilemeyecek olmasına rağmen istinaf edilerek BAM tarafından incelenmiştir.

BAM istinaf talebini kabul ederek aynı olay ile ilgili başka bir dosyada alınan maluliyet raporu ile bu dosyada bozmadan sonra alınan raporun çelişkili olduğunu ve bu çelişkinin giderilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

İlk derece mahkemesi İstanbul Adli Tıp Kurulundan aldırdığı maluliyet raporda davacının %7 maluliyetinin tespit edilmesi üzerine 16.08.2018 tarihli asgari ücret esas alınarak tazminat hesabı yaptırılmıştır.

Mahkemece tazminat hesap raporu 22.01.2024 tarihinde alınmasına rağmen 16.08.2018 tarihli asgari ücretin esas alınması doğru olmamıştır.

Dairenin bozma kararından sonra mahkemece doğru yönetmeliğe göre davacının maluliyeti belirledikten sonra alınan yeni hesap raporu tarihinde mahkemece yeni asgari ücret bilinmektedir. Bilinen asgari ücrete göre tazminat hesabı yaptırması gerekir. Zira bilinmeyen dönem hesabı yaparken en son bilinen geliri üzerinden yapılması zorunludur. Bilinen gelir varken varsayıma dayalı bilinmeyen dönem hesabı yapılamaz.

Davacının istinafa ve temyize getirmediği kararda davacı lehine 12.097,98 TL geçici iş görmezlik, 140.985,40 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere 153.083,38 TL tazminata hükmedilmiştir. Davacı kararı istinafa ve temyize getirmemekle davalı lehine usulî müktesep hak bu miktar üzerinden gerçekleşmiştir. Bilinen en son gelire göre tazminat hesabının yapılması ve temyiz edilmeyen miktarı aşması durumunda önceki miktar üzerinden daha az olması durumunda hesaplanan miktar üzerinden karar verilmesi gerekçeleri ile kararın bozulması gerekirken Sayın Çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyorum.