Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2024/8374 K.2025/14463

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.06.2022 tarihinde davacının yolcu olduğu ve davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine başvurulduğunu ancak bu başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.001,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 22.08.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 500.000,00 TL' ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta şirketine eksik evrak ile başvuru yapıldığını, talebin usulden reddi gerektiğini, sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak zarardan sorumlu olduğunu, sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, uzlaşma olup olmadığının araştırılması gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi, oranının yasal faiz olabileceğini,

aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 500.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 03.07.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazının vekalet ücretine yönelik olarak kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin vekalet ücretine yönelik 3. Bendinin hükümden kaldırılmasına, vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 17.900,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; progresif rant yöntemi ile hesabın hatalı olduğunu, %1,65 teknik faiz ile hesap yapılması gerektiğini, maluliyet raporuna yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, raporun yetkili sağlık kuruluşunca yürürlükteki yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmediğini, aldıkları bilimsel uzman mütalaası ile çeliştiğini, sigorta şirketine eksik evrak ile başvuru yapıldığını, talebin bu nedenle usulden reddi gerektiğini, emniyet kemeri takılı olmadığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi düzenlenen aracın karıştığı trafik kazasında yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan maluliyet yönetmeliğine uygun olmasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, müterafik kusur indirimi yapılmamasında hata olmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR