KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2024/9514 E., 2025/9726 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/284 E., 2024/500 K.
Karar Metni
714 kelime·4 dk okuma·11 bölüm
Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketine trafik sigortalı aracın, davacının yolcu olduğu araç ile çarpışması neticesinde meydana gelen kaza sonucu davacının yaralandığını, kazada her iki araç sürücüsünün de kusurlu olduğunu, belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının teselsül hükümleri gereğince davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada tazminat talebini 107.210,82 TL'ye artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının maluliyetinin belirlenmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacının emniyet kemeri takmaması, sürücünün ehliyetsiz olması, alkollü olması nedeniyle araçta yolculuk ettiğinden müterafik kusurunun bulunduğunu, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları gereği geçici iş görmezlik zararının teminat kapsamında olmadığını, genel şartlar gereği ödemeye esas alınabilecek belgelerin toplanmasından önce temerrüdün oluşmayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 107.210,82 TL'nin 22.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.01.2021 tarihli 2019/6206 Esas , 2021/380 Karar sayılı kararı ile. "Mahkemece hükme esas alınan, Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı heyet raporu ile davacının maluliyet oranı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre %14,3 olarak belirlendiği görülmektedir.
Kaza, 23.07.2015 tarihinde gerçekleşmiş olup maluliyet oranının tespiti açısından ZMMS genel şartlarında gösterilen yürürlükteki Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan usulüne uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde davacının maluliyet derecesi ve oranının belirlenmesi amacıyla,
önceki raporun da irdelendiği yeni bir rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile kaza tarihinde yürürlükte olmayan yönetmeliğe göre maluliyet belirleyen rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği, yine somut olayda; davalı taraf davacının yolcu olduğu araç sürücüsünün alkollü olduğunu, davacının sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca bindiğini beyanla müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuş ve soruşturma evrakı ile sürücünün 0.57 promil alkollü olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır.
Bu durumda mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi gereğince davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı, tazminattan %20 oranında indirim yapılması gerekip gerekmediği hususları tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun değerlendirilmemiş olmasının isabetli görülmediği" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile; 16.520,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 2.805,70 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 19.326,35 TL tazminatın 22.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
VI.TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafın teselsül hükümlerine göre tazminatın tamamından sorumlu tutulması gerekirken kusur oranında sorumlu tutulmasının doğru olmadığını, maluliyet oranının hatalı olduğunu, hesaplamanın Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre yapılması gerektiğini, hesaplamaya esas tüm verilerin hatalı olduğunu, hesaplamanın güncel asgari ücret verilerine göre yapılması gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı ... şirketine ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2024/9514, K. 2025/9726, 19 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama