Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/10027 K.2025/16532

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde.

22.08.2020 tarihinde davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu karşı araç sürücüsü olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 50,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 250,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş;

bedel artırım dilekçesiyle taleplerini 2.207,25 TL bakıcı gideri, 153.955,17 TL sürekli iş görmezlik, 5.230,60 TL geçici iş görmezlik tazminatı olmak üzere toplam 161.393,02 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiğini, raporun alındığı kurumun Sağlık Bakanlığının yetkili saydığı kurumlardan olmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatının SGK’nın sorumluluğunda olduğunu, adli tıp rapor ücreti talebinin reddi gerektiğini, başvuru sahibinin koruyucu ekipman kullanmaması sebebiyle tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kusur oranlarının bilirkişi tarafından tespiti gerektiğini, avans faizi talebinin reddini, başvuru sahibi lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek başvurunun reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak davacının talebinin kabulü ile bilirkişi tarafından belirlenen toplam 161.393,02 TL maddi tazminatın 07.10.2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine, başvuru sahibinin asgari ücretin üzerinde kalan tazminatlar için genel mahkemeler veya STK nezdinde başvuruda bulunmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz etmiş, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Sigorta AŞ vekilinin itirazlarının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulü ile kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; başvurularının kabulü ile tam vekalet ücretine karar verilmesini, davalının mesnetsiz itirazlarının reddini istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet oranının hatalı belirlendiğini, Genel Şart kapsamında 1,65 teknik faiz uygulanmasını, sigorta şirketinin geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, bakıcı giderinin brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, Adli Tıp Rapor ücretinin taraflarına yükletilmesinin kabul edilemeyeceğini, ıslaha konu edilen kısma ıslah tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini, başvuran lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin tam vekâlet ücretinin 1/5'ini aşamayacağını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyanın incelenmesinde; dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 53/1b maddesini ihlal etmekten dolayı kusurlu olduğunun belirlendiği, yargılama sırasında Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından aldırılan kusur bilirkişisi tarafından sunulan raporda ise; sigortalı araç sürücüsünün kazada KTK'nın 53/1b maddesini ihlal ettiği için %75 oranında kusurlu olduğunu, başvuru sahibinin ise KTK'nın 52/1b maddesini ihlal ettiği ve %25 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, ancak Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu raporlardan ikincisine itibar olunarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama makamlarınca çelişkili raporlardan birine neden itibar edildiği, diğer raporun neden tercih edilmediği gerekçelendirilmeli veya her iki rapor arasındaki çelişkiyi gideren üçüncü bir rapor alınmalıdır.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza soruşturma dosyası da dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR