Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/11030 K.2025/14642

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile; davacı ... için 253.606,00 TL maddi tazminat, davacı ... için 46.616,00 TL maddi tazminat, davacı ... için 28.097,00 TL maddi tazminat, davacı ... için 31.681,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi Kararının yerine geçmek üzere yeniden hüküm tesisi ile; davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 203.677,40 TL, davacı ... için 37,292,98 TL, davacı ... için 22,477,60 TL, davacı ... için 25,345,10 TL maddi tazminatın davalı ... Hesabından alınarak bu davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafın verilen hükmü istinaf etmediği de dikkate alındığında davacılar aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen miktar davacı ... için 49.928,6 TL, davacı ... için 9.323,02 TL, davacı ... için 5.619,4 TL, davacı ... için 6.335,09 TL olup dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kalmaktadır.