Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/12070 K.2025/17425

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı nezdinde Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan araç ile davacının sevk ve idaresinde bulunan aracın karıştığı 17.05.2021 tarihli trafik kazası neticesinde davacının yaralanarak malul kaldığını ileri sürerek, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 9.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 10.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

31.07.2023 tarihli bedel artırım dilekçesiyle talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 320.723,02 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 8.477,71 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 329.200,73 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri talebinin belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği için başvurunun usulden reddi gerektiğini, dosyaya sunulan maluliyet raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olmadığını, davalının geçici iş göremezlik, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi giderleri talebinden poliçe gereği sorumluluğu bulunmadığını, kusur durumunun tespiti gerektiğini, kaza esnasında davacının kaskı takılı olmadığından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 320.723,02 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline, hükmolunan tazminat miktarına 11.11.2022 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, geçici iş göremezlik tazminatı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; geçici iş göremezlik bakımından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı bakımından 2022.E.71390 sayılı tahkim yargılamasında verilen karar kesinleşmiş olduğundan geçici iş göremezlik tazminatı bakımından başvurunun usulden reddi gerektiğini, başvuranın maluliyeti bulunmadığını, başvurudan önce davalı ... şirketine usulüne uygun başvuru yapılmadığından dava şartı noksanlığı nedeniyle başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun usule uygun olmadığını,

tazminat hesaplamasının %1,8 teknik faizli peşin değer formülüyle yapılması gerektiğini, sigortalı araç sürücüsünün uyuşmazlığa konu kaza kapsamında kusuru bulunmadığını, kusur durumunun netleştirilmesi gerektiğini, davacı lehine tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 17.05.2021 tarihli trafik kazası sonucu yaralanan davacı sürücünün geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR