Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/1349 K.2026/1185

Taraflar arasındaki Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılar ..., ... ve ..... San. Dış Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 28.06.2022 tarihli, 2021/20815 Esas ve 2022/9611 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan davacı vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Aşağıda yazılı karar düzeltme harcının davalı ...'ten alınmasına,

Aynı Yasa’nın 442. maddesi uyarınca 3.760,00'er TL para cezasının davacı ve davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine,