Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/14966 K.2026/361

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; konusuz kalan maddi tazminat talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... yönünden 50.000,00 TL, davacı ... yönünden 7.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve ... yönündeki talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup temyiz eden davalılar bakımından hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar ayrı ayrı dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.