Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2025/15843 K.2026/379

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile 300.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü ile 37.500,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, 56.250,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı ...'e velayeten ...'e verilmesine, 56.250,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı ...'e velayeten ...'e verilmesine karar verlmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davalı bakımından hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar ayrı ayrı, davacı tarafın mahkemece verilen hükmü istinaf etmediği de dikkate alındığında davacılar aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar ayrı ayrı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.